All Roads Lead Home: Een interview met Ryan McGinley 4 juni, 15 — interview

Momenteel is in Kunsthal Kade te Amersfoort de tentoonstelling Ryan McGinely - Photographs 1999-2015 te zien. Een sobere titel dat het werk voor zich laat spreken, en dat doet het. McGinley's (1977, Ramsey) bekendste werk zijn waarschijnlijk de foto's van zijn roadtrips; maandenlange reizen die de jonge artistieke modellen meenemen door grotten, wouden, woestijnen en alles wat ze daar tussenin tegenkomen. Deze reizen gaan over vrijheid, kunst en het overstijgen van het alledaagse. McGinley: Join the Circus and run away from home. The Journey is the destination.

© Ryan McGinley

© Björn Veldhuisen

De hoeveelheid foto's die hier hangen getuigt van een milde verslaving aan fotografie, maar je begon eigenlijk met schilderkunst en poëzie. Alle foto's die hier te zien zijn lijken een gedicht en schilderij in één, zijn dit de belangrijkste elementen in jouw werk?
Ja, ik besteed altijd veel aandacht aan structuur, compositie en kleur. Een foto moet zeker ook poëzie bevatten. Het is lastig te beschrijven wat poëzie inhoudt voor andere mensen maar ik denk dat het in ieder geval nooit 'gefaked' moet aanvoelen. Ik wil dat mensen naar een foto van mij kijken en denken dat ik die scène per toeval heb gefotografeerd. Het moet vrij en echt aanvoelen, ondanks dat ik het meeste van mijn werk in scène zet. Het moet ook duidelijk zijn dat het een foto is die ik gemaakt heb, er moet een zekere energie in zitten. Dat is waarom ik van fotografie houd: het kan die fractie van een seconde, waarin al de juiste elementen samenkomen, vangen.

© Ryan McGinley

Wie zijn alle mensen in je foto's?
Ik werk graag met mensen die zelf kunstenaar zijn omdat ze mijn werk begrijpen. Ik moet een connectie hebben met de mensen die ik fotografeer en er moet een zekere band aanwezig zijn. Als ik namelijk iemand voor de 25e keer vraag om een heuvel af te rollen om een shot te kunnen maken moeten ze wel in kunst geloven, ze moeten in mijn visie geloven.

Hoe creëer je die vertrouwensband?
Tegenwoordig hebben de modellen al vertrouwen in me omdat ze weten wat voor werk ik maak en wat voor ideeën ik heb. Mijn visie is heel sterk, ik ben meer een regisseur dan een fotograaf en de mensen met wie ik werk moeten er op vertrouwen dat met mijn visie en werkwijze, we iets heel moois kunnen maken.

© Ryan McGinley

Dus ze hoeven jou niet per se te vertrouwen, maar meer je werkproces?
Precies. Soms verandert het proces ook. Het kan dat ik iedereen een heuvel op laat lopen en er dan achter kom dat het toch niks gaat worden. Ook op die momenten moeten mensen nog steeds in mij geloven en bereid zijn door te gaan.

Naast je roadtrips maak je ook veel studioportretten. Wat is de relatie tussen deze twee verschillende soorten werk?
Tijdens de roadtrips moet ik er rekening mee houden dat op elk moment alles anders kan gaan dan gepland. In de studio heb je echter controle over alles en gaat de foto enkel en alleen om de persoon. Tijdens deze shoots onderzoek ik wie ik wel en niet mee wil nemen op een roadtrip. Er moet een vibe zijn. Als we op reis gaan zijn we als familie voor elkaar en zitten we 24/7 op elkaars lip dus het is noodzakelijk dat ik de juist groep mensen kies.

© Ryan McGinley

© Ryan McGinley

Je onderzoekt in je studio dus eigenlijk welke mensen en karakters de perfecte mix voor een roadtrip zouden vormen?
Ja, ik denk dat er iets te zeggen valt voor ieder karakter maar ze gaan niet altijd even goed samen. Als je twee mensen bij elkaar zet die heel veel aandacht nodig hebben, gaan ze met elkaar concurreren wat het creatieve proces in de weg staat. Ik heb inmiddels meer ervaring en weet welke mensen ik waarschijnlijk nodig heb om de juiste energie te krijgen. Ik zoek vooral naar mensen die volledig vrij zijn en in het hier en nu leven. Zelf kan ik dat niet; ik plan alles en ben altijd aan het nadenken.

In je foto's zien we juist veel vrijheid en hedonisme. Zijn je foto's een verkenning van die onderwerpen omdat je het zelf moeilijk vindt die dingen te omarmen?
Jazeker, mijn foto's komen uit het deel van mezelf dat ook graag vrij en roekeloos wil zijn. Ik zou graag in het moment leven maar zelfs wanneer ik deze foto's aan het maken ben, ben ik ondertussen alweer bezig met de framing van de volgende foto of bedenken met welke lunch ik iedereen blij zou maken. Ik ben eigenlijk als een moeder die constant aan het schaken is.

© Ryan McGinley

De mensen in je foto's dragen een boodschap uit van vrijheid en onbezorgd zijn terwijl veel jonge mensen zich tegenwoordig constant zorgen maken om hun toekomst en wat er van ze verwacht wordt. Zijn jouw foto's een verzet tegen deze druk?
Ik denk dat die zorgen heel menselijk zijn, dat iedereen ze heeft en dat je je daar niet tegen kan verzetten. De mensen in mijn foto's zijn net zo bezorgd over hun levensloop, alleen tijdens deze reizen kan ik ze in ieder geval een gevoel van vrijheid geven. Een moment waarin alles draait om gevoel en romantiek. Ik denk dat dit gevoel zo sterk is dat ze het de rest van hun leven met zich meedragen en ik denk dat dat heel waardevol is.

Al je foto's zijn gemaakt in Amerika. Denk je dat als je een roadtrip door China zou maken, je daar ook een goede serie aan zou overhouden?
Ik denk wel dat dat kan, ik zou het denk ik alleen nooit doen. Ik hou van Amerika. Voordat ik mijn roadtrips deed had ik nog nooit gereisd. Ik keek naar films als 'Easy Rider' en dacht: dat is cool. Ik vind het fantastisch dat alle verschillende landschappen en mensen die ik tegenkom van New York tot The Midwest of de West Coast tot New Mexico allemaal onderdeel zijn van dezelfde natie waar ik ook onderdeel van ben. En daarnaast houd ik er gek genoeg niet van om ver weg van huis te zijn. Ik geloof graag in het idee dat alle wegen uiteindelijk naar huis leiden.

© Ryan McGinley

Het interview is ook vertaald naar het Engels en is te lezen op gupmagazine.com

Voor meer info over de tentoonstelling.

Tekst door Björn Veldhuisen

ryanmcginley.com
kunsthalkade.nl


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more