Dagboek uit Xiamen Deel III - Emilie Hudig 8 november — editorial

© Emilie Hudig

Typhoon Meranti
De nacht van woensdag 14 september 02.00. 
Tyfoon Meranti komt aan land in Xiamen. Ons huis siddert en beeft. De ramen staan bol in de sponningen. Elektriciteit valt uit, de lichten springen weer aan en weer uit. Het geluid van krakende bomen, brekend glas, woeste golven, angstaanjagend. De schade is enorm, volgens het lokale ANP; news agency Xinhua:
1 dode, 46,327 mensen ontheemd, 113 huizen verwoest, 350.000 bomen omgewaaid, windsnelheden van 170 km/ uur 3,2 miljoen huishoudens zonder elektriciteit, half Xiamen zonder water. De ergste tyfoon in 67 jaar. Onze schade beperkt zich tot een onder water gelopen appartement.

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

‘Focusing on’
We zitten te lunchen met het team van het fotofestival Jimei Arles. Chinezen delen gerechten. Ook wanneer het westers eten is. Een stuk biefstuk wordt met zijn vijven gegeten, het bord pasta gaat de groep rond. Alleen het kommetje pompoensoep wordt niet gedeeld. Ik geniet van een stukje verse zalm wanneer Chen Wei, een van de curatoren vraagt; ‘Wat bedoel je eigenlijk met ‘focusing on a certain intensity and relativity? We zijn je artist statement aan het vertalen naar het Chinees en kunnen geen woord voor intensity vinden’. ‘Betekent het,’ en hij geeft een stoot met zijn ene vuist op zijn andere hand. ‘Boem, zoiets?’ Intensity als in boem/ knal. Nee, dat betekent het niet maar wat dan wel? Ik weet nog precies wie met deze zin kwam over mijn werk en ik heb hem overgenomen in mijn CV. Nu zit ik met een bek vol tanden en heerlijke stukjes verse zalm. Ik zal erover nadenken, zeg ik. We hebben het er niet meer over gehad.

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

Boeddhistische monnik
Ik heb deze man vaker zien lopen op het strand. Hij draagt dezelfde kleding als de groep vrouwelijke monniken die ik op het strand tegenkwam. Dit keer blijf ik staan. Hij geeft mij een kaartje met een Boeddha en een Chinese tekst. Daarna pakt de monnik tien yuan uit zijn zak en glimlacht. Ik knik en gebaar, ’Ik’ en wijs dan op mijn camera. Hij knikt en steekt een sigaret op. Ik geef hem het geld en daarna fotografeer ik hem. Hij rookt zijn sigaret op en we lopen in tegengestelde richtingen verder over het strand.

© Emilie Hudig

Dichtgeplakte camera
Ik heb mijn camera per ongeluk dichtgeplakt met super glue. Omdat ik nog niet wist met welke camera ik wilde werken in China, had ik vijf verschillende camera’s bij me. Mijn Hasselblad, de Hexar, Polaroid, Canon 5D en de Holga. Die laatste is het geworden. Pas later, toen ik op het internet iets opzocht over deze camera, ontdekte ik dat de Holga speciaal ontwikkeld is voor de Chinese arbeider. In de jaren tachtig was een 35mm rolletje Kodak film heel duur in China en 120 mm rolfilm was goedkoop. Kort na de introductie van de camera werd de belasting op kleinbeeld verlaagd. De Holga brak daarom nooit echt door. Voor wie deze camera niet kent. Hij is van plastic, lekker licht en niet zo sterk. De schroef waar je het statief in draait was afgebroken en daarom heb ik met super glue de schroef weer vastgeplakt. Tenminste dat was mijn bedoeling. Ik wilde een foto maken en nu zit de afdrukknop muurvast. De schroef is er alweer afgevallen. De sterke mannen die een muurtje aan het metselen zijn en waarvan ik een foto wilde maken, vraag ik of zij de afdrukknop knop los krijgen. Het lukt hun ook niet. Gelukkig heb ik nog een Holga bij me.

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

Tien Pe Tong= Chinees voor ‘ik niet begrijp’
Voel me al een paar dagen Blue. Ik mis het contact, vooral tijdens het fotograferen. Het zijn de verhalen van de mensen die ik tegenkom die mij vormen en als bindweefsel fungeren tussen mijzelf, de buitenwereld en de beelden die ik maak. Mijn zintuigen staan op scherp. Ik voel en ervaar wat ik zie. Maar ik kan er niet over praten. Ik kan geen vragen stellen. Mijn beelden raken steeds verder verwijderd van een realiteit. Teksten op t-shirts. ‘Actually I am a unicorn’, grootouders met kleinkinderen, het ritme van het leven, slapen, eten, bewegende lichamen, haren, huid, voeten, handen en vooral lippen. Ik heb nog nooit zoveel mooie monden gezien, zowel bij mannen als bij vrouwen. Laatst benaderde ik drie mensen met een mooie mond en werd niet afgewezen. Ik probeerde zo dichtbij mogelijk te komen met mijn camera. Eén meisje voelde zich ongemakkelijk, ik wist niet hoe ik daar iets aan kon veranderen. Stiekem hoopte ik het ongemak terug te vinden in de foto. De foto’s zijn allemaal ‘mislukt’. Tenminste zo ervaar ik dat. Daarom ben ik Blue, morgen ga ik Red proberen en overmorgen Green.

© Emilie Hudig

© Emilie Hudig

www.emiliehudig.com

Lees hier dagboek deel I

Lees hier dagboek deel II


Dagboek uit Xiamen Deel III - Emilie Hudig editorial — 8 november

Typhoon MerantiDe nacht van woensdag 14 september 02.00. Tyfoon Meranti komt aan land in Xiamen. Ons huis siddert en beeft. De ramen staan bol in de sponningen. Elektriciteit...

↠ read more

Jelle Rietveld - SEVEN interview — 7 november

Er gebeurt veel in een mensen leven, zo ook in het leven en in het hoofd van Jelle. Een telefoongesprek met Jelle is al genoeg om te weten dat zijn hoofd overloopt van ideeën en...

↠ read more

Robin Alysha Clemens - Owned By No One portfolio — 3 november

"Mijn werk gaat veelal over subculturen en de mensen die zich daarin manifesteren. Daarnaast ben ik voornamelijk bezig met het vinden of creëren van Utopieën, of in...

↠ read more

Lezing met Ahmet Polat event — 27 oktober

Ahmet Polat was in 2015 uitgeroepen tot Fotograaf des Vaderlands met het thema "Kijk, mijn straat!"Fotografie Stichting Zuid Nederland (fotosz.nl) organiseert een lezing met...

↠ read more

Erien Withouck presenteert haar zelf gecreëerde universum op BredaPhoto event — 25 oktober

Geïnspireerd door Lewis Carroll’s Alice in Wonderland, waarin realiteit als een flexibel gegeven wordt beschouwd, speelt de Belgische fotograaf Erien Withouck...

↠ read more

Autostop|Retracing routes - Cleo Wächter book — 25 oktober

Cleo Wächter won eerder dit jaar het Stichting Dialoog Stipendium (initiatief van Stichting Dialoog, Vrij Nederland en Fotodok) met een project waarmee ze in de...

↠ read more

Kirill Golovchenko exposeert Bitter Honeydew op BredaPhoto event — 20 oktober

De Oekraïense fotograaf Kirill Golovchenko (b. 1974) legt het onstuimige leven vast van tijdelijke arbeidsmigranten die naar de Zwarte Zee afreizen om fruit te verkopen....

↠ read more

Graduation Show 2016 event — 19 oktober

De "Fotovakschool" organiseert elk jaar een grote tentoonstelling, dit jaar met 60 afstudeerprojecten.Carlos Acosta is daar nu onderdeel van. Hij laat zijn project "Dutch...

↠ read more

Ramona Deckers - Shy Lights, Fast-Paced event — 18 oktober

Ramona Deckers maakte, in opdracht voor De Marktkantine, een reis door eigen stad om voor het Amsterdam Dance Event een serie te maken."Ik probeerde plekken te vinden waar je veel...

↠ read more

Willem Popelier met "Your Weekly President" editorial — 17 oktober

Willem Popelier is een kunstenaar die met fotografie werkt. Met nadruk op het mechanisme en de politiek van de representatie. Hij onderzoekt de algemeen erkende methodes hoe een...

↠ read more