Fortune's Favourite II - Ilvy Njiokiktjien 16 februari, 15 — interview

Ilvy Njiokiktjien(1984, Utrecht) verteld in de print editie van New Dan #7 over de kickstart van haar carrière – hoe ze vanuit Afrika te horen kreeg dat ze de Canonprijs voor jonge fotojournalist had gewonnen en hoe de camera die ze daarvoor kreeg binnen de kortste keren aan diggelen werd gegooid door niemand minder dan Theo Maassen. Het had haar kunnen demotiveren om verder te gaan, ook al omdat ze toen nog onzeker was over haar kwaliteiten als fotograaf. Maar ze toonde karakter en ondernemerschap en inmiddels beschikt Ilvy over een indrukwekkende erelijst als fotojournalist. Onlangswon ze opnieuw een prijs bij de Zilveren Camera, nu met de documentaire Slagroom en Slingers, een uitvloeisel van haar activiteiten als Fotograaf des Vaderlands.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien

In 2013 werd je verkozen tot de eerste Fotograaf des Vaderlands. Maar wat vond je daar destijds eigenlijk van?
In eerste instantie dacht ik dat het een grap was, maar toen bleek dat het een nieuw initiatief was om de fotografie in Nederland wat beter over het voetlicht te tillen. Ik kan mij voorstellen dat mensen toen dachten: waarom zij? Mijn eerste reactie was ook: moet je daar dan niet al een heel oeuvre voor hebben? Ben ik niet nog veel te jong? Maar dat was allemaal niet nodig. Ik denk dat ze juist iemand op het oog hadden die met frisse blik tegen het vak aankijkt en die dat ook op een toegankelijke manier kan overbrengen op het grote publiek.

Ik heb die rol als 'ambassadeur' vervolgens ook wel serieus opgepakt. Een dag gratis fotograferen in de HEMA bijvoorbeeld. Daar zag ik wel een beetje tegenop, maar vervolgens waren de reacties zo positief dat ik ook beter doorkreeg hoe belangrijk het is om de professionele fotografie meer zichtbaar te maken voor de mensen.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien

Je hebt nu weer een Zilveren Camera gewonnen in de categorie 'cultuur en entertainment' met de serie Slagroomtaart en Slingers. Die serie, waarvoor je 100 verjaardagsfeestjes hebt vastgelegd, is inmiddels ook uitgegeven als boek. Maar wat was de aanleiding om ermee te beginnen?
Het idee ontstond in eerste instantie tijdens een vergadering met de mensen achter de Fotoweek, die mij in 2013 als eerste Fotograaf des Vaderlands hadden voorgedragen. Ik had daarin nog geen voorgangers en dus geen idee wat er precies van mij werd verwacht. Maar er was al wel een thema, 'Familie', en tijdens de brainstorm-sessie voelde ik de behoefte om de regie wel enigszins in eigen hand te houden. Dus stelde ik voor om typisch Hollandse familiefeestjes te gaan fotograferen. Maar ja, niet iedere familie doet dat soort dingen dus hoe vind je die mensen? Maar toen kwam iemand anders met de suggestie om dan de focus te leggen op verjaardagen.

Het idee was toen nog om zo'n tien verjaardagsfeestjes vast te leggen en die zouden dan tijdens de Fotoweek worden gepresenteerd. Dus ik dacht: oh, dat is zo voor elkaar. Maar al na 5-6 verjaardagen had ik het idee dat er meer in zat en daarom ben ik er, los van de Fotoweek, zelf verder mee doorgegaan. Het plan vormde zich terwijl ik ermee bezig was. Ik had vooraf of zelfs in het begin nog helemaal geen idee wat het uiteindelijk zou moeten worden, maar toen riep ik ineens spontaan: ik doe er honderd! En ja, dat deed ik dus toen ik te gast was bij De Wereld Draait Door.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien

En kreeg je toen veel reacties?
De respons was echt ongekend. M'n mailbox ontplofte! Toen was het idee dus geboren maar pas later bedacht ik me dat het eindresultaat wel een representatieve afspiegeling moest zijn van de Nederlandse samenleving, zowel geografisch als ook wat betreft culturele diversiteit. Arm en rijk, woonsituatie, geslacht, leefgewoonte. Dat begon ook allemaal mee te tellen bij de selectie.

© Ilvy Njiokiktjien



Ondertussen heb je het afgelopen jaar ook nog een heel andere serie gemaakt, die betrekking had op de ramp met de MH-17. Was dat uit eigen initiatief?
Nee, of nou ja... kijk het zat zo: ik werk als freelancer voor de New York Times en zij benaderen mij eigenlijk uitsluitend voor onderwerpen in deze regio van Europa: België, Duitsland en Frankrijk. En in Nederland natuurlijk, al gebeurt hier niet zoveel. Nou ja, behalve vorig jaar dan natuurlijk, met de MH-17. Dat was natuurlijk een ramp van wereldniveau. Daar werd ik dan ook onmiddellijk voor gebeld, al moest ik tot mijn grote spijt de klus afzeggen, in eerste instantie. De NYT verlangde namelijk dat ik m'n hele agenda voor een week zou moeten schoonhouden en dat kon op dat moment gewoon echt niet, vooral ook vanwege die verjaardagen. Maar even later hoorde ik de verhalen van nabestaanden op de radio en besefte eigenlijk toen pas de enorme impact die zo'n ramp heeft.

Ik heb daarop naar New York gebeld met het voorstel om de interieurs van de huizen van een aantal slachtoffers te portretteren. Inmiddels was de passagierslijst vrijgegeven en uitgaande van de minst voorkomende namen – dus niet de familie De Jong of De Wit – heb ik research gedaan naar wie die mensen waren en hoe ik met de nabestaanden in contact kon komen, via via. Ik deed het met lood in de schoenen maar al snel bleek dat er positief op werd gereageerd. Dat gaf me de moed om de serie door te zetten. Vervolgens heb ik de nabestaanden geïnterviewd voor een in memoriam die als bijschrift dienden. Ze werden er dus echt actief bij betrokken en dat was waarschijnlijk wat de doorslag heeft gegeven.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien



Stel dat zo'n krant als The New York Times je nu een vast contract zou aanbieden. Hoe reageer jij dan?
Dat is gezien het huidige klimaat in onze business niet echt een reële optie maar áls zo'n kans komt, ja dan doe ik het meteen. Niet voor all media, eigenlijk voor niemand, maar de New York Times of Time Magazine in vaste dienst, ja dat kan je gewoon echt niet laten lopen. Maar goed, daarvan is dus momenteel zeker geen sprake dus ik blijf voorlopig lekker freelancen. Ik wil me in de nabije toekomst toch wel weer wat meer gaan bezighouden met multimediale projecten, al was het maar voor mijzelf. Verder hoop ik dat de New York Times mij wat vaker kan inzetten, ook buiten Nederland. Iets structureler en wat minder regio gebonden. Dat gebeurt nu ook al weleens, af en toe, en daaruit spreekt wel vertrouwen. Dat er nog meer uit valt te halen.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien

Heb je nog tips voor studenten die wellicht ook een journalistiek hart hebben maar een beetje huiverig zijn om een stap in die richting te zetten, gezien de economische omstandigheden en de markt voor fotojournalistiek?
Ik zou zeggen: raak niet teveel tijd kwijt door te twijfelen aan jezelf en luister niet naar de mensen die zeggen dat er geen droog brood mee te verdienen is. Daarmee wil ik niet ontkennen dat het best wel lastig is, maar ik wil gewoon niet meer horen dat het bij voorbaat onmogelijk is. Ik heb mij daar in eerste instantie ook door laten intimideren en dacht dat ik een uitzondering was en dat de dingen kennelijk bij mij kwamen aanwaaien. Maar nu weet ik dat er meer bij komt kijken, en dat het ook echt effectief is om zelf initiatief te tonen. Zeker, ik heb geluk gehad dat ik al snel veel naamsbekendheid had en dan de stroming mijn kant op stond, maar vervolgens is het ook gewoon een kwestie van hard werken en je actief en empathisch opstellen. Met zulke kwaliteiten kan je ook een heel eind komen.

© Ilvy Njiokiktjien

© Ilvy Njiokiktjien

New Dawn heeft eerder een recensie geschreven over het boek Slagroomtaart en Slingers.

Tekst door Erik Vroons

imagesbyilvy.com


Ibasho Gallery presenteert: Tea Ceremony And Flower Arrangement - Max Pinckers in dialoog met Werner Bischof event — 1 mei

Het beeld van Japan, verzadigd door clichés van een ondoordringbare en technologisch geavanceerde eilandnatie met zeer gedefinieerde culturele onderwerpen - zoals...

↠ read more

Kahmann Gallery presenteert: Marvin Newman in 5&33 Gallery event — 1 mei

In de jaren vijftig, een tijd waarin bijna alle kunstfotografen in zwart en wit werkten, durfden maar een paar pioniers met kleur te experimenteren. Een van hen was Marvin Newman...

↠ read more

OPEN CALL: NEW DUTCH TALENT event — 1 mei

GUP Magazine presenteert vol trots de achtste editie van New Dutch Photography Talent: New 2019. Deze toonaangevende publicatie introduceert ieder jaar de 100 beste nieuwe...

↠ read more

Melkweg Expo presenteert: metamorphosis - Lois Cohen & Indiana Roma Voss event — 26 april

Fotograaf Lois Cohen en stylist Indiana Roma Voss exposeren van 19 mei tot 10 juni ‘Metamorphosis’ in Melkweg Expo. Twaalf vrouwelijke iconen uit religie tot...

↠ read more

Adrien Lacheré - Memento Bangkok portfolio — 26 april

Adrien Lacheré (b.1988, FR) ontwikkelde zijn passie voor de fotografie tijdens zijn studies economie, hij maakte zijn eerste fotoreeksen in het dagelijkse...

↠ read more

Ronin - Tales of Solitude portfolio — 24 april

De werken van Ronin (b. 1978, based in NL) variëren van geënsceneerde scènes in nachtlandschappen tot intieme ontmoetingen in barre omstandigheden. We...

↠ read more

Stadsarchief Amsterdam presenteert: Dolf Toussaint event — 24 april

De Amsterdamse fotograaf Dolf Toussaint (1924-2017) zwierf vanaf de jaren zestig met zijn camera door de straten van Amsterdam en bracht de inwoners op sprekende wijze in beeld....

↠ read more

Viktor Van Hoof - Som Wansodany, movie super star was killed portfolio — 24 april

In de jaren ‘60 werd de eerste Cambodjaanse film geproduceerd, groeide het aantal studio’s fenomenaal en kenden de Khmer films een groot succes. Mensen gingen...

↠ read more

Instagram Takeover - Sam Gregg portfolio — 23 april

"Napels zien en sterven," vertelde Johann Wolfgang Von Goethe van Faus Italian Journey in 1786. Tegenwoordig is de uitdrukking een ironische verwijzing geworden naar de...

↠ read more

Kiekie - Olympisch Young Talent event — 18 april

Ook in 2018 gaat KIEKIE voor Olympus Nederland op zoek naar nieuw, jong talent! Met als doel om je uiteindelijk door te ontwikkelen als Olympus Visionary. Als Olympus Visionary...

↠ read more