Dat is een typische Krijn van Noordwijk 6 april, 15 — interview

Als Krijn van Noordwijk in de 17de eeuw was geboren, had hij een carrière als schilder niet verkeerd gevonden. Hij heeft echter geduldig gewacht tot de opkomst van de digitale fotografie en schildert nu ook, alleen dan met zijn camera. De van oorsprong Rotterdamse, maar in Amsterdam wonende fotograaf is momenteel te zien met zijn werk bij de Body Art tentoonstelling in het Tropenmuseum. We spraken met hem over modern totemisme, portretfotografie en tatoeages.

@ Krijn van Noordwijk

Waarom en wanneer ben je begonnen met fotografie?
Ik ben eigenlijk nog maar tien jaar bezig met fotografie, relatief kort voor een oude heer als ik. In mijn vorige leven ben ik altijd art director geweest voor grote reclamebedrijven. Ik heb het daarmee altijd vreselijk naar mijn zin gehad, maar op een gegeven moment begon de langdurigheid van projecten mij te storen. Ik begon in te zien dat ik liever elke dag wat moois wilde produceren, in plaats van een keer in de paar maanden.

Ik vond – en vind nog steeds - het werk van Richard Avedon erg mooi en stuitte op het beroemde beeld van de bijenhouder. Een kaal hoofd, oren wijd uit elkaar, een vervreemde blik en bedekt met een heleboel bijen op zijn blote huid. Een iconisch beeld dat mij deed inzien dat portretfotografie eigenlijk het mooiste is wat er bestaat. Ik fotografeerde vroeger ook heus wel eens wat, vaak op kleinbeeld, met altijd bij-de-handse pocket cameras, op een 'grafisch dagboek'-achtige manier. Met analoog heb ik niet meer zo veel, ik heb eigenlijk letterlijk gewacht tot digitaal goed genoeg werd. In de jaren 90 zat het er bijna aan te komen, dus ik zat ook echt van, kom nou eens op met dat digitaal! Ik vind die snelle workflow echt geweldig.

@ Krijn van Noordwijk

@ Krijn van Noordwijk

Wat is het dat je fijn vindt aan digitaal werken?
Avedon, net als veel andere groten, manipuleerde zijn beelden sterk. Hij verdeelde zijn beeld soms wel in 60 stukjes, en gaf zijn master printer dan per vierkante centimeter aanwijzingen; dit stukje ietsje zwaarder, daar moest wat licht worden tegengehouden en hier iets worden doorgedrukt. Dat werd dan vervolgens gedaan in de donkere kamer. Ach, het proces van negatief naar foto via de doka is voor mij heel vergelijkbaar met hoe ik van een raw bestand naar een foto toe werk. Ik vind de digitale workflow erg prettig. Ik ga al mee vanaf Photoshop 1.0, en heb er zo mijn eigen manier van werken mee bedacht.

Er is veel kritiek geweest vanuit de klassieke fotografie naar de digitale foto toe. Dit vind ik eigenlijk niet zo nodig, de techniek zou niet uit moeten maken, het gaat erom dat je een interessant beeld krijgt. Soms zie ik wel eens een foto en dan denk ik, als ik dit beeld nog een kwartiertje in de computer zou mogen bewerken wordt-ie misschien wel twee keer zo sterk. Ik gebruik de digitale mogelijkheden naar hartelust en vind het te gek wat je er allemaal mee kan doen. Hoe handig het is vooral.

@ Krijn van Noordwijk

Wat maakt voor jou een goed portret?
Ik doe heel veel van mijn werk in opdracht en dan ken je de mensen die je portretteert dus meestal niet zo goed. Voor mij is het schieten van een portret niet zomaar even van ‘klik klak'. Het is een samenspel, er moet een wederzijds respect zijn. Je maakt de foto samen. De ontmoeting is voor mij net zo belangrijk als het maken van de foto zelf. Ik probeer wel uit te vinden hoe iemand echt is. Zodra er iemand de studio komt binnenlopen en het meteen gezellig is, ga ik wel eens expres de andere kant op. Ik wil door de eerste schil heen. Ik kneed naar een bepaald beeld toe, vaak door te spelen met licht, houding en blik.

Ik heb van te voren nooit een bepaalde stijl bedacht, maar zoiets ontstaat over tijd wel. Mijn 'herkenbaarheid' zit denk ik in mijn regie, of in mijn postproductie. Ik vind het wel grappig als ik mensen hoor zeggen, ‘Dat is een typische Krijn!'.

@ Krijn van Noordwijk

Je werk hangt momenteel bij de tentoonstelling Body Art in het Tropenmuseum. Kun je ons hier wat over vertellen?
De tentoonstelling Body Art gaat over lichaamsmodificaties en wat mensen versieren of toevoegen aan hun eigen lichaam. Door alle landen, werelddelen en de geschiedenis heen. Er hangen momenteel acht beelden van mij die interactief zijn opgesteld op schermen. Je kan op een tatoeage klikken en dan krijg je het verhaal erachter van de persoon zelf. Naast mijn werk kun je ook het werk zien van de wereldberoemde kunstenaarORLAN en beelden uit de collectie van het wereldmuseum zelf. De tentoonstelling probeert hiermee antwoord te geven op de vraag waarom mensen hun lichaam aanpassen.

@ Krijn van Noordwijk

@ Krijn van Noordwijk

En, waarom denk jij dat mensen hun lichaam aanpassen?
Ooit was het simpel. Als we vanuit antropologisch oogpunt kijken, kunnen we stellen dat de oorsprong van tattoos dient als het onderscheid tussen stammen. In principe kan je dit projecteren op het heden. Vaak geven mensen als reden op voor het nemen van een tatoeage dat ze hun ‘individualiteit’ willen vieren. Dit is in zekere zin ook zo, maar je sluit je daarmee toch ook absoluut weer aan bij een bepaalde stam. Een soort modern totemisme misschien wel.

Er zit ook een modegevoelig aspect aan. Kijkt naar het portret van Krisje, zij stond al weer een tijdje geleden op de cover van GUP(de Lowlands special is nogsteeds verkrijgbaar, check het hier). Die foto heb ik tien jaar geleden geschoten. Een prachtige verschijning, en toen echt een uitzondering. Je zag bijna nergens een zo uitbundig getatoeëerde vrouw. Maar de afgelopen tien jaar is het zo geëxplodeerd. Het is nu bijna bijzonder als je geen tatoeage hebt. De 'oude garde' ervaart de spectaculaire groei van het fenomeen wel eens als een soort devaluatie van 'The Art of Tattooing'. De originele getatoeëerde mens die ooit de grote uitzondering vormde, waren zeelieden, boeven, levenskunstenaars. Het ging ergens over. Nu laat bij wijze van menig 16 tot 20 jarige zich vol tatoeëren. Er stappen nu mensen een tattoo shop binnen en zeggen: doe mij maar een sleeve. Alsof je een hamburger bij de McDonalds haalt. Dat mag natuurlijk. Maar gelukkig heb ik ook veel prachtige en unieke uitingen gezien en gefotografeerd. Je kunt ook zeggen dat de kunst van het tatoeeren een stormachtige ontwikkeling doormaakt. Dat maakt het fenomeen juist nu zo interessant en mooi.

@ Krijn van Noordwijk

Heb je nog tips voor jonge fotografen?
Zorg er voor dat er zo weinig mogelijk verschil bestaat tussen je opdrachten en je vrije werk. En zorg ervoor dat je werk en je leven niet meer als iets aparts voelen. Het is fijn om als kunstenaar te kunnen zeggen dat je leven en je werk een is. Daar slaag ik zelf behoorlijk in en dat ervaar ik als enorm prettig.

@ Krijn van Noordwijk

Tekst door Marije van Horik

krijnvannoordwijk.nl
tropenmuseum.nl


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more