De abstracte composities van Popel Coumou 20 oktober, 15 — interview

Popel Coumou wist al vanaf een jonge leeftijd dat ze met fotografie wilde werken. Tijdens haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie miste ze het werken met haar handen. Coumou vond een middenweg: ze combineert fotografie met het werken met papier. Ze laat de essentie van een ruimte zien waarin de afwezigheid van de mens meer vragen oproept dan beantwoord.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

Je verbindt gevoelens van nostalgie en melancholie met ruimte en locatie. Vanwaar het idee om deze menselijke gevoelens met plekken te verbinden?
Ik zoek altijd naar ruimtes die iets met mij doen en een bepaalde onderliggende spanning dragen. Ik ben eigenlijk nooit bezig geweest met menselijke gevoelens. Ik ben meer bezig met de ruimte en de abstracte compositie ervan, om het terug te brengen tot de essentie.

In de binnenruimtes die ik fotografeer speel ik voornamelijk met het gevoel van menselijke afwezigheid. Er zijn vrijwel nooit personages zichtbaar in mijn beelden. Toch merk je dat het een menselijke ruimte is en dat er iemand is geweest; door de aanwezigheid van een stoel bijvoorbeeld. En aangezien mijn beelden zo minimalistisch zijn is er genoeg ruimte om bepaalde herinneringen van de kijker op te roepen die zij op een bepaald moment in hun leven hebben ervaren. Het zijn vaak herinneringen waar ze eigenlijk nooit meer aan denken, maar die door middel van de ruimtes weer naar boven komen.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

Je werk is aanzienlijk grafisch en je speelt veel met lijnen. Wat is de reden dat je voor deze vorm van fotografie hebt gekozen?
Ik ben ontzettend gefascineerd door grafische composities en abstractie. Ik vind het voornamelijk interessant wanneer het beeld je in eerste instantie aantrekt door een interessante compositie en het langer duurt om het beeld te kunnen doorgronden. Het is belangrijk voor mij dat het beeld zich niet meteen prijs geeft. Wanneer je de tijd neemt om mijn beelden te bestuderen, zie je dat er een diepere laag in zit. In de beelden waarin ik ruimtes combineer met de natuur ontstaat er bijvoorbeeld een contrast tussen de grillige natuur en de architectonische vormen, dit vind ik interessant.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

Je gebruikt weinig digitale bewerking. Je schuift net zo lang tot het beeld aan je verwachtingen voldoet. Kun je ons wat meer vertellen over jouw manier van werken?
Ik begon met het maken van kleine stillevens. Dit heb ik twee jaar geleden voor het eerst in Huis Marseille getoond, daarvoor had ik er nooit wat mee gedaan. Hierin werkte ik met klei. Dit beviel me zo goed, gezien je eigenlijk alles kunt maken wat je wil. Vanuit daar ben ik begonnen met het maken van kamers, dus tweedimensionale vlakken, van klei.

Mijn latere werk is gemaakt van papier in combinatie met fotografie. Ik snijd ruimtes en vormen uit de verschillende diktes van papier. Deze hebben ieder zijn eigen werking binnen mijn collages. Wanneer je het voor het licht houdt krijg je het gevoel van diepte en dan lijkt het ineens een ruimte. Het uitsnijden kost mij een paar dagen net als het maken van de composities. Vervolgens laat ik ze afdrukken en hangen ze voor een tijdje aan mijn muur. Tussen mijn werk door kijk ik er naar om zeker te weten dat de foto mij blijft boeien. Zo niet, dan schuif ik weer verder of probeer ik andere elementen te combineren. Wanneer het na een paar maanden nog steeds aan mijn muur hangt dan mag het in mijn portfolio of worden tentoongesteld.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

De locaties die je gebruikt in je fotografie, bestaan deze echt of zijn ze fictief?
Mijn vroege werk was geïnspireerd op hotelkamers; kamers die er perfect uitzagen. Met mijn nieuwere werk maak ik veel foto’s om mij heen. Deze zet ik vervolgens naar mijn eigen hand. Maar soms schets ik de ruimtes ook volledig zelf en dan zijn ze dus compleet fictief. Na deze schets maak ik ze na met papier om het in de collage te kunnen verwerken.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

Het gebruik van licht is heel belangrijk in je werk. Hoe ben je hier achter gekomen?
Het gebruik van licht op de juiste manier maakt mijn werk realistischer. Als ik mijn werk zonder licht zou fotograferen blijft het beeld heel plat. Ik ontdekte het belang van licht bij het fotograferen van mijn vroege werk gemaakt van klei. Wanneer ik er licht op scheen werd het ineens driedimensionaal; het werd echt en het begon te leven. Zo balanceer ik een beetje op de grens van realiteit en fictie.

© Popel Coumou

© Popel Coumou

Je bent in 2004 afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. Hoe heeft je fotografie zich ontwikkeld vanaf die tijd tot nu?
In de eerste drie jaar op de Gerrit Rietveld Academie heb ik alles uitgeprobeerd wat betreft fotografie. Ik wist al heel jong dat ik kunstvrouw wilde worden, maar pas een jaar voor de academie wist ik dat ik met fotografie wilde werken. Tijdens mijn opleiding miste ik het werken met mijn handen. Dat gemis is nu uitgegroeid tot een combinatie van die twee.

Vanaf het begin dat ik ben begonnen met het maken van collages zijn mijn beelden en ruimtes steeds abstracter geworden. Ik ben meer bezig geweest met de manier waarop ik de binnenruimtes terug kon brengen tot hun essentie en daarmee iets kon vertellen. Toen ik het gevoel had dat ik dit had bereikt ben ik naar buiten gegaan. De buitenruimtes heb ik vastgelegd zoals ze waren, maar toch geprobeerd om ze iets abstracter te maken.

Met mijn laatste serie begon ik naar de achterkant van mijn collages te kijken. Het viel mij op dat dat ook hele interessante beelden zijn. Waarin ik voorheen de realiteit terug probeerde te brengen naar de essentie heb ik met mijn nieuwste werk de essentie als startpunt genomen. Door de abstractie is er nog maar een klein stukje van de realiteit te zien. Op deze manier probeerde ik ook nog minder in te vullen. Ik zie het als een spannende zoektocht. Vanaf de tijd dat ik op het Gerrit Rietveld Academie zat tot nu ben ik telkens een stap verder gegaan door continu te experimenteren. Sluit mij maar op in een kleine studio en dan ben ik eigenlijk het gelukkigst.

popelcoumou.nl


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more