Dutch Delight: een interview met Maarten van der Kamp 28 augustus, 15 — interview

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) doet sales en acquisitie bij Cake film en photography. Voorheen werkte ze als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie en new business agent. Voor ons interviewt ze jonge, talentvolle fotografen die volgens haar visie, symbool staan voor een nieuwe generatie die hoogstaand en origineel werk maken.

Maarten van der Kamp (1981, Amsterdam) begon zijn carrière als schrijver voor dagblad Trouw, omdat de druk van het leven hem te hoog werd raakte hij in 2000 verslaafd aan de alcohol, waar hij na 7 jaar verslaving zelfstandig van afkickte. In 2010 begon Maarten met fotograferen. Zijn fascinatie voor techniek werd steeds groter, samen met zijn ergernis voor digitale fotografie.

Maarten ging zich steeds meer verdiepen in de werking van de camera: “Throw it at the wall and see if it sticks” en besloot in 2013 volledig over te stappen op analoog; op deze manier werd hij uitgedaagd en moest hij anders gaan denken. “Geen analoge camera of filmrol is hetzelfde, dat maakt het medium speciaal”.

© Maarten van der Kamp

Ik volg maarten zijn werk al enige tijd. Zijn kracht als straatfotograaf zit in zijn manier van kijken, zijn humor en het onzichtbaar maken van zichzelf, waardoor hij onnatuurlijk dicht bij zijn onderwerp komt. Hij legt op een eigenzinnige manier de hedendaagse straatcultuur van Amsterdam vast. Maarten is hyper technisch, heeft zijn camera volledig onder controle en speelt graag met beweging, licht en intimiteit. Met zijn pure en krachtige portretten creëert hij bijzondere beelden die een bepaalde frictie teweeg brengen. Hij ziet dingen die wij niet zien; simpele, passerende mensen worden in zijn foto’s een bijzonder en uniek onderwerp. Maarten schiet altijd analoog en ontwikkeld zijn foto’s in zijn eigen doka.

© Maarten van der Kamp

Als kijker word je constant verrast door de beweging, gebeurtenissen en humor in je werk. Hoe heb je jezelf aangeleerd om op deze manier te kijken en te fotograferen?
Ik ben altijd gefascineerd geweest door mensen; wat ze doen, hoe ze eruit zien, waarom ze er zo uitzien…Veel mensen houden ervan om op een terras te zitten en naar voorbijgaande mensen te kijken. Ik doe eigenlijk precies hetzelfde, maar dan loop ik heel actief tussen hen door en ben ik er onderdeel van. Ik kom heel dicht bij mensen. Het is moeilijk om mensen op deze manier te portretteren, het is altijd een uitdaging, omdat ik nooit precies weet wat er gaat gebeuren. Het mooiste moment is de fractie van een paar seconden waarin het onderwerp mij ziet, maar nog niet door heeft dat ik een foto maak. Ik probeer nooit te fotograferen naar verwachting, maar op mijn eigen intuïtie.

Wat zie je voordat je een foto maakt?
Een kort momentje waarin de echtheid van een persoon te zien is. Foto’s voelen al snel te geposeerd voor mij. Als ik te veel bezig ben met scherpte, diepte en dat soort ongein, dan is het essentiële moment weg. Alles draait om het juiste moment.

© Maarten van der Kamp

© Maarten van der Kamp

Je hebt een heftige tijd achter de rug. Welke invloed heeft dit op jouw manier van kijken?
Nadat ik gestopt ben met drinken leefde ik in een staat van paniek. Ik kon niemand aankijken. En naar de supermarkt gaan was al te veel. Al het contact met de buitenwereld voelde ongemakkelijk. Hierdoor ben ik anders naar de wereld om mij heen gaan kijken. Ik heb me altijd al een buitenstaander gevoeld en als je alleen over straat loopt ben je een ultieme buitenstaander. Het overgrote gedeelte van wat je meemaakt elke dag is uniek, het is nooit hetzelfde. Daarbij vind ik het heel prettig om me achter mijn camera te verschuilen, in de buitenwereld en in sociale situaties.

Zoals je eerst alcohol nodig had om je op je gemakt te voelen in sociale situaties, heb je nu je camera?
Fotograferen is zeker een soort vervanging geworden voor mijn alcoholverslaving. Het is een verlengde van mijzelf, ik voel me niet prettig zonder camera.

Wat beweegt jou als fotograaf, wat is je doel als je de straat op gaat?
Mijn doel is om niet elke keer een situatie te willen creëren waarvan ik weet dat het een goed beeld oplevert omdat het eerder gewerkt heeft, maar het te laten gebeuren. Op het juiste moment op de juiste plek zijn en een balans vinden tussen controle hebben en dingen laten ontstaan. Ik wil de wereld vast leggen zoals het is.

© Maarten van der Kamp

© Maarten van der Kamp

Hoe kijk je naar het onderwerp waar je op af stapt?
Mijn onderwerp onderscheidt zich altijd van de rest. Of dit een gebouw, persoon, groepje mensen of een dier is, dat maakt niet uit. Ze moeten iets doen waardoor ze uit de menigte springen: een emotie, een blik, een gevoel, een situatie… Het gaat om intuïtie. Ik volg mensen, luister naar ze en probeer in te schatten of er iets interessants staat te gebeuren. Ik stel me volledig open voor alles wat er gaande is.

© Maarten van der Kamp

Je hebt controle over je camera, je bent heel technisch, maar je hebt geen controle over wat je tegen komt op een dag. Hoe ga je hiermee om?
Ik probeer altijd zoveel mogelijk controle te creëren. Ik heb de techniek van mijn camera’s volledig in eigen hand. Ik maak het liefste gebruik van maar één bepaalde lens en weet precies wat deze doet en hoe deze reageert op bepaalde situaties. Ik kan heel snel focussen, kaderen en klikken. “Je moet het alfabet kennen, voordat je een gedicht kunt schrijven.” Ik ken mijn ‘alfabet’ en hierdoor heb ik alle tijd om te anticiperen op alles wat er om mij heen gebeurd.

Met welke camera en lens werk je het liefste?
Ik schiet altijd met een Leica M6, 35 mm Summicron en op de zwart/wit film Kodak Tri-X.

Maar je schiet soms ook in kleur…
Ik schiet waarmee mijn (financiële) situatie het toelaat om te schieten. Ik moet elke dag kunnen fotograferen, dat is het belangrijkste. Als dit betekent dat ik met het goedkoopste kut-rolletje moet schieten en in kleur, dan is dat zo.

© Maarten van der Kamp

Wanneer is een beeld goed genoeg voor jou?
Ik ben extreem kritisch. Soms schiet ik rollen vol en komt er niks uit en soms heb je vier goede foto’s op één rol. Een goed beeld moet direct een emotie of reactie oproepen. Het maakt niet uit of dit positief of negatief is. Maar een goed beeld kan soms ook gewoon een heel mooi beeld zijn. Dit zit dan meestal in het licht, de beweging, de situatie, een houding of de compositie.

© Maarten van der Kamp

© Maarten van der Kamp

Wat wil je met je beelden vertellen aan de kijker?
Ik wil laten zien wat mensen missen, hoe bijzonder alles om ons heen is. Ik creëer kleine raampjes waar mensen doorheen kunnen kijken, stillevens van de straat.

Samen met de andere fotografen van hetinitiatief Ed Amsterdam, maakt het werk van Maarten van der Kamp deel uit van de expositie Image District bij het Volkshotel dat van 18 t/m 20 september plaatsvindt, gedurende Unseen 2015. Op de zondagmiddag zal er een documentaire over Maarten getoond worden. Bekijk het Facebook-event ook even, en op de zaterdagavond vindt er een speciale editie plaats van De Donkere Kamer.

Tekst door Anouk Dingelstad

maartenvanderkamp.net
anoukdingelstad.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more