Een interview met Chris Duffy, zoon van de Brian Duffy (1933-2010 ) 18 december, 15 — interview

‘I don’t give a fuck what anybody thinks about me… I never wanted to be famous. Why? For what? So the doorman at Harrods can recognize me? What I care about is what my kids think about me, and what my grandchildren think of me – the fact that they think I’m a genius is delicious.’ Een typische uitspraak van Brian Duffy. Beter bekend als Duffy zoals hij door iedereen genoemd werd.

Ik spreek met Chris Duffy, zoon van, via Skype: “Dat hij een beroemdheid was deerde Duffy inderdaad niet. Voor hem was het fotograferen gewoon zijn werk.” Of hij zijn vader een genie zou noemen, laat hij in het midden. Duffy was een eclectische man. Niet alleen als fotograaf, ook als mens. “Want”, gelooft Chris, “uiteindelijk gaat het erom wat zich in het hoofd van de kunstenaar afspeelt en hoe de visie die hij heeft naar buiten toe vertaalt. Duffy had een interessante manier van denken. Zo ongeveer alles wat uit Duffy’s handen kwam was goed. Het komt voor een groot deel op zijn brein aan, het proces van creëren bij Duffy was uniek.”

David Bowie, Lodger, 1979’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

David Bowie, Scary Monsters (& Super Creeps), Contact Sheet, 1980’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

Volgens Chris gaat het er in het leven vaak om dat je op het juiste moment op de juiste plek bent. Dat was bij Duffy zeker het geval. Duffy begon te fotograferen na de Tweede Wereld oorlog een tijd waarin je als fotograaf nog een eigen stijl kon ontwikkelen. Duffy en zijn tijdgenoten waren in de positie om de beeldtaal naar hun eigen hand te zetten. Naast de tijdgeest, speelde ook de technologische ontwikkeling een rol. Met de kleine camera’s die toen werden ontwikkeld, kon op een veel lossere manier gefotografeerd worden, dan tot die tijd met grote camera’s op statische wijze werd gedaan.

In de huidige tijd vind Chris het steeds moeilijker om foto’s te herkennen van een fotograaf. Het is allemaal erg veel van hetzelfde geworden. Chris: “Fotografen hebben hun macht verloren, omdat ze geen eigen stijl meer hebben. Er zijn ook zoveel fotografen en de techniek is inmiddels zo ver dat het voor iedereen toegankelijk is.” Dat vindt hij overigens niet erg, maar Chris noemt het fotograferen met digitale apparaten geen fotograferen meer, maar ‘digitaal beeld maken’. “Neem nou bruiloftsfotografie. Naast de ingehuurde professionele fotograaf staan veertig mensen foto’s met iPhones te maken. Hetzelfde geld voor muziek maken of filmen, er is techniek voor handen, dus iedereen kan het doen, maar het levert geen betere resultaten op.”

David Bowie, Scary Monsters (& Super Creeps), with Make-Up Artist by Richard Sharah, 1980’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

Lodger Set Build, 1979’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

David Bowie, Aladdin Sane, Contact Sheet, 1973’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

De digitale revolutie in de fotografie heeft alles veranderd. Chris: “ Met analoge fotografie heb je een negatief. En dat is echt een fysiek moment in de tijd geweest. Nu kan er zo veel na bewerkt en gemanipuleerd worden, dat je je af kan vragen waar zo’n digitale foto werkelijk nog bestaat. Je kan het niet zien, proeven, ruiken of aanraken, het zijn enen en nullen in een digitaal domein.”

Chris gaat nog verder door te zeggen dat er na 1975 geen nieuw beeld meer gemaakt is in de fotografie. Alle foto’s die nu worden gemaakt zou hij feilloos terug kunnen voeren naar een beeld dat hij al kent uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw.

Lodger Dressing Room, 1979’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

Aladdin Sane & the Spiders from Mars, 1973’ by Brian Duffy © Courtesy The Duffy Archive

“Duffy had geen geheim ingrediënt waardoor zijn foto’s zo goed waren. En ook al had hij David Bowie of welke beroemdheid dan ook voor zijn lens, hij deed gewoon waar hij goed in was. Ieder mens heeft zijn eigen talenten. In elke generatie is ongeveer hetzelfde aantal getalenteerde mensen. Er zijn zoveel Picasso’s, zoveel Mozarts. Niet ineens meer door bijvoorbeeld al die fotografie opleidingen. Mensen kan je het talent niet aanleren. Wie waar goed in is, is een mysterie.”

Uiteindelijk wordt je het best in hetgeen waar echt je interesse ligt en dat leer je jezelf voor het grootste deel aan. Het lastige van deze tijd is dat er zo veel mogelijk is. Mede door internet. We leven in een 24-uurs wereld. Waarin nauwelijks nog tijd is om over dingen na te denken, te ontwikkelen of te heroverwegen. Het duurde eeuwen om het kubisme of welke kunststroming dan ook te verspreiden over de wereld. Nu is iets nieuws met een druk op de knop overal zichtbaar.

Wil je meer van zijn werk bekijken?Gallery Vassie exposeerd de portrettenvan Bowie gemaakt doorDuffy.

Tekst door Jildau de Boer


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more