Eighty Seven - Bastiaan Woudt 28 juli, 15 — interview

Bastiaan Woudt (1987) is geen vreemde eend in de bijt bij ons, zo was hij vorig jaar geselecteerd voor New 2015 (met zijn foto op de cover) en genomineerd voor de S02014 Awards. Zijn manier van fotograferen blijft ook erg intrigerend en zijn portretten zullen je hart stelen.

Op dit moment is hij bezig met een nieuw project 'Eighty Seven' – genoemd naar zijn geboortejaar. We mochten hem hierover het hemd van het lijf vragen, maar wilden eerst meer te weten komen over de totstandkoming van zijn carrière als fotograaf, zijn portretten en waar de modellen aan moeten voldoen.

© Bastiaan Woudt

Kun je wat vertellen over jouw manier van fotograferen? Hoe is het ontstaan?
Ik schreef op de basisschool mijn eerste werkstuk over de doka en fotografeerde met de camera van mijn vader. Het zat er dus al wel heel lang in, maar het kwam pas tot uiting nadat ik mijn opleiding hotel/event management afrondde en mijn scriptie had geschreven. Ik kocht mijn eerste camera om mijn pasgeboren zoon te fotograferen en was gelijk weer verslaafd.

Naast mijn zoon fotografeerde ik de mensen om mij heen. Dit werd voor mij extra interessant na het kopen van mijn eerste flitsset. Deze vloog helaas vrij snel in de fik (Chinese rommel, niet kopen). Niet veel later kwam ik toevalligerwijs in contact met Cees Noort die bij ons in de omstreken dè fotograaf was en hij vertelde mij dat zijn studio te huur was. Na een bezoekje aan de studio wist ik dat dit mijn toekomst moest worden en heb ik de tent gehuurd. Na een half jaar huren heb ik alles overgenomen en ben ik uitgegroeid tot de fotograaf die ik nu ben.

© Bastiaan Woudt

Waar leg je de focus op als je fotografeert, vooral bij de portretten?
Als ik een portret maak van iemand probeer ik te verbeelden hoe ik iemand zie. Het is niet mijn doel om iemand te fotograferen 'zoals hij is', want hoe kan je dat doen terwijl diegene er duidelijk van bewust is dat hij gefotografeerd wordt? Misschien stop ik bij elk portret die ik maak wel een stukje van mijzelf in de foto. Hoe dan ook is mijn invloed op het beeld zo groot dat het nooit een 100% weerspiegeling van die persoon kan zijn.

Wanneer ik een portret maak, moet het totale beeld kloppen. Niet alleen de expressie, maar zeker ook het visuele aspect. Ik probeer van elk portret een stukje kunst te maken. Daarbij komt kijken, kleding (of juist geen kleding), haar en soms make-up. Ik denk dat je mijn portretten kan omschrijven als een combinatie van documentair en kunst, met meer hang naar de 'art' kant.

© Bastiaan Woudt

Waar gaat het nieuwe project Eighty Seven over?
Het is een project waarin ik op zoek ga naar mijn eigen ouderdom. Als kind kijk je naar de mensen om je heen en heb je het idee dat iedereen heel oud is. Je ooms en tantes, je ouders, je buren. Zo keek ik bijvoorbeeld naar mijn broers, die 16 jaar ouder zijn, en in mijn ogen waren zij oud. Ik kom nu ongeveer in dezelfde leeftijd als dat zij waren toen ik dat vond. Ben ik dan nu ook oud? Door mensen uit mijn geboortejaar te portretteren hoop ik te zien hoe oud ik daadwerkelijk ben.

© Bastiaan Woudt

Waarom maak je dan geen foto van jezelf?
Ik maak niet graag foto's van mijzelf en ik vind dat je eigenlijk ook geen oordeel kan hebben over je eigen portret. Ik ken weinig mensen die echt heel blij zijn om zichzelf in een portret terug te zien. Ik zie ook niet graag een portret van mijzelf, zelfs niet als het heel goed gefotografeerd is door iemand anders. Ik vind het gewoon raar om te zien hoe anderen naar mij kijken, klinkt gek zeker? Uit de mond van een portretfotograaf.

Om de '87 terug te laten komen heb ik ervoor gekozen om 87 mensen te fotograferen. Als het project een succes wordt, zit ik er aan te denken om dit bijvoorbeeld elke 5 jaar te herhalen. Misschien met dezelfde groep mensen, misschien ook niet. Ik weet nog niet hoe het gaat lopen. Het lijkt mij in ieder geval interessant om aan andere mensen te kunnen zien hoe oud je zelf bent. Bij één persoon kan er spraken zijn van levensstijl, genen of iets anders waardoor het vergelijk niet klopt. Bij 87 mensen krijg je toch een algemeen beeld.

Het project wordt geheel in de studio geschoten in mijn stijl. Dit betekend geheel in zwart-wit. Op het moment dat ik zie dat er veel aanmeldingen uit één stad komen kan het zijn dat ik een dag inplan op locatie, maar in principe worden alle portretten geschoten in mijn studio in Alkmaar. Mensen die mee willen werken krijgen als dank hun eigen portret digitaal toegestuurd. De portretsessies duren ongeveer 20 min per persoon.

Hoop je tot een conclusie te komen, dat de mensen bijvoorbeeld iets gemeen hebben behalve hun geboortejaar?
Nee ik ben niet op zoek naar gelijkenissen tussen de geportretteerde. De conclusie moet een soort van zelfreflectie zijn. Hoe oud ben ik? Waar sta ik in mijn fotografie? Wat heb ik van mijzelf in de portretten gestopt? En wat heb ik er voor terug gekregen?

Er zijn tientallen mensen in dat jaartal geboren, op welke basis zul je de modellen selecteren denk je?
Iedereen geboren in 1987 kan zich aanmelden met foto en gegevens op info@bastiaanwoudt.com met vermelding van project 'Eighty Seven'. Ik zal uit alle aanmeldingen een selectie maken doormiddel van de foto's. Wanneer ik iemand selecteer neem ik contact op.

bastiaanwoudt.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more