Ernst Coppejans fotografeerde worstelaars in Senegal 6 maart, 15 — interview

Elke twee weken gaan VICE en New Dawn in gesprek met een toffe fotograaf. New Dawn is een tweemaandelijks magazine dat zich richt op alles dat met de boeiendste hedendaagse fotografie te maken heeft. Het schrijft over nieuwe ontwikkelingen, geeft talenten een podium, recenseert fotoboeken en presenteert portfolio's van opkomend Nederlands fotografietalent. Deze week: Ernst Coppejans.

Ernst Coppejans is pas vijf jaar bezig met fotografie, maar heeft er wel meteen flink de schouders onder gezet. Zo won hij al de SO 2014 Award en de Zilveren Camera in de categorie Portret. Naast fotografie heeft hij een achtergrond in styling en productontwerp, waardoor hij een neusje heeft voor kleur, sfeer en compositie. We spraken hem over de gayscene in West-Afrika, zijn liefde voor mooie beelden en zijn liefde voor mannetjes met oranje baarden.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

VICE x New Dawn: Hey Ernst! Hoe ben je eigenlijk de fotografiewereld ingerold?
Ernst Coppejans: Toen ik eindelijk klaar was met school in Brabant ben ik naar Amsterdam verhuisd om kunstgeschiedenis te studeren aan de UvA. Het is best een interessante studie, maar wel echt te droog voor woorden. Kort daarna heb ik mezelf aangemeld bij Artemis, om productontwerp en styling te volgen. Daar heb ik toen zeven jaar in gewerkt.

Ik werkte toen ook voor BLVD en daar begon ik me langzaam aan steeds meer te bemoeien met de fotografie, ook al maakte ik zelf nog geen foto's. Dat was een keerpunt in mijn carrière. Ik besloot de vooropleiding aan de Fotoacademie te volgen, met het idee dat ik interieurfotograaf zou worden. Later bleek dat ik niet op zo'n concrete manier met interieur bezig wilde zijn, dus stapte ik over naar (documentaire) portretfotografie.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

Dat is een hele aanloop. Heeft die achtergrond invloed op je werk als fotograaf?
Ik wil heel graag dat een beeld mooi is. Dat voelt bijna als vloeken in de kerk, binnen de fotografiewereld. Esthetiek is namelijk vaak niet een criterium. Een hele tijd was het in om lelijke beelden te schieten – hoe lelijker hoe beter. Maar ik hou gewoon echt van mooi. Ik vind het belangrijk dat het plaatje klopt qua kleur, gevoel en compositie, en het liefst allemaal tegelijk.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

Dus jouw series zijn gestyled?
Nee, totaal niet, maar als alles klopt, qua kleuren en compositie, word ik daar wel heel gelukkig van. Toen ik in Bangladesh zat kwam ik steeds mannen met oranje haar tegen. Eén zo'n vent had een oranje baard en zat in een koffiehutje waarvan de hele vloer bedekt was met oranje-groene chipszakken. De compositie klopte totaal en tegelijkertijd zei het beeld ook iets over het leven van de mannen. De Bengalezen zijn namelijk heel goed in koffiedrinken en chips eten. Dat was dus echt perfect.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

Wat wil je precies bereiken met je foto's?
Waar ik heel blij van word is als mensen iets zien waar ze eigenlijk nooit eerder over nagedacht hebben. Dat kan op een grappige manier zijn, zoals met de oranje baarden. Eerst intrigeerde het me, daarna was ik verbaasd door de achterliggende gedachte; de mannen zijn eigenlijk gewoon heel ijdel. Ze verven hun haar totaal niet uit religieuze overwegingen maar puur om er goed uit te zien. Tegelijkertijd komt de kleurkeuze wel weer voort uit religie, omdat ze geen haarkleuring mogen gebruiken – alleen henna.

Een serie kan ook heftiger uitpakken. Zoals Lutteur en Dans Le Milieu, die ik allebei in West-Afrika heb geschoten. Beide zijn iets zwaarder qua onderwerp, verhalen waar mensen vaak niet bij stil staan. Dans Le Milieu gaat bijvoorbeeld over de gayscene in West-Afrika, waarmee ik (indirect) wilde laten zien dat homoseksualiteit daar nog altijd strafbaar is. Uit de kast komen betekent verstoten worden door je familie en je vrienden, geen werk meer hebben en gevangenisstraf krijgen, die kan oplopen tot tien jaar. Ik wil mensen door middel van mooi beeld ergens bewust van maken.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

Waarom wilde je Senegalese worstelaars fotograferen?
Worstelen is de nummer één sport in Senegal en als worstelaar heb je dezelfde status als een Hollywood-ster. Ze intrigeerden ze me enorm. Ik heb een maand lang in een klein dorp gewoond net buiten de hoofdstad van Senegal. Ik stuitte toen op deze groep opvallende gespierde jongens die continu druk aan het trainen waren op het strand, alleen maar om erkenning te krijgen. Ik had de professionele worstelaars kunnen fotograferen, maar ik vond het juist interessant om te kiezen voor de jongens uit het kleine dorp die iets in het leven willen bereiken door middel van worstelen.

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

© Ernst Coppejans

Naast de foto's uit je serie Lutteur stuurde je ook foto's van dezelfde jongens die zich achter planten verschuilen. Hoe zit dat precies?

Ik werk normaal gesproken vanuit een vast concept, waar ik dan veel onderzoek voor doe, maar ter plekke loop je tegen onderwerpen aan die je eigenlijk niet aan je voorbij kunt laten gaan. Het is misschien een soort bijvangst van het grotere project, maar ik ben er alsnog erg trots op. De foto's van de jongens tussen de planten zijn dezelfde mensen van de serie Lutteur, alleen op een andere manier verbeeld. Op strand zijn ze heel erg macho, terwijl ze tussen de planten op een gegeven moment het worstelen loslieten. Daardoor krijg je de ware jongens te zien.

© Ernst Coppejans

Ernst stond al eerder in New Dawn print met zijn serie Lutteur, bekijk het hier.

Tekst door May Putman Cramer

ernstcoppejans.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more