Het herkennen van patronen - Een interview met Coralie Vogelaar 19 september, 16 — interview

Waarom is het, dat wij collectief als samenleving, de ene afbeelding aantrekkelijker vinden dan de ander? Hoe worden deze voorkeuren gevormd en wat is de impact ervan? De Nederlandse kunstenares Coralie Vogelaar (1981) Zoekt antwoord op deze vragen door te kijken naar herhalende patronen die voorkomen in grote hoeveelheden beeld en de door computers verzamelde data over hoe men hierop reageert.

Door te werken met de database van nieuwsbeelden van eenzelfde gebeurtenis, onderzoekt Vogelaar welk specifiek beeld het meest is gekopieerd op het internet. Aan de hand daarvan definieert ze dit als het meest ‘succesvolle’ beeld uit deze bepaalde reeks. Door dit succesvolle beeld te vergelijken met minder succesvolle tegenhangers, herkent ze componenten die in ons hoofd een ideaal beeld blijken te creëren. Haar project Recognized/ Not Recognized wordt geëxposeerd in het Museum of The Image (MOTI) in Breda, als onderdeel van het BredaPhoto festival, van sept 15 – Dec 31, 2016.

Vogelaar praat met ons in dit interview over fotografische archetypes, filmische beelden in journalistiek en de data achter dit alles.

Je keek exclusief naar journalistieke beelden van bepaalde impactvolle gebeurtenissen. Hoe heb je de gebeurtenissen waarop je je focust uitgekozen?
Ik koos de gebeurtenissen met de meeste beelden en de meeste persaandacht wereldwijd. Bijvoorbeeld de Euro Maidan demonstraties en de revolutie in Kiev, de vluchtelingen crisis en de protesten in Hong Kong. Daarbij is het project eigenlijk begonnen. Ik had een tussenstop in Hong Kong, daar was een protest gaande en iedereen nam foto’s – de mensen waren niet eens aan het demonstreren, iedereen nam enkel foto’s. Misschien is dat de nieuwe manier van protest voeren?

Voor mij was dit een interessante gedachte: welke foto’s zullen hier uit voortkomen? Het is waarschijnlijk een heel andere ervaring om zelf in het protest te staan, vergeleken met wanneer je naar beelden ervan kijkt. Ik werd hierdoor erg nieuwsgierig naar wat ze in Nederland van het protest zouden zien.

Maar het project gaat uiteindelijk niet over deze specifieke gebeurtenissen die ik heb gekozen, het gaat meer over de archetype regels om te definiëren of een nieuwsfoto ‘goed’ is.

Dus, hoe onderscheid je deze ‘goede’ nieuwsfoto’s?
Ik werk met de database van een persbureau. Hier zijn alle foto’s van een gebeurtenis te vinden om bekeken en geselecteerd te worden. Nadat ik had uitgezocht wat de meest gefotografeerde gebeurtenissen waren, heb ik alle foto’s van die gebeurtenis verzameld en ze in Google Image search geplaatst. Zo kon ik zien welke foto’s de meeste hits hadden – Dat is wanneer ze het vaakst over het gehele internet zijn gekopieerd. Vervolgens gebruikte ik de hooggeplaatste beelden van de dataset en vergeleek deze met foto’s die op dezelfde plek en door dezelfde fotograaf genomen waren en veel gelijkenissen vertoonden, maar welke niet waren geplaatst.

Vanaf dat moment wordend de regels duidelijk. Het resultaat is als een soort uitstekende curve: zomaar, midden in de chaos, is er een duidelijk beeld dat opduikt.

Wat zijn het soort regels die opduiken?
Er zijn bepaalde patronen die de aandacht trekken, bijvoorbeeld mensen die bij elkaar staan waarbij al hun posities een deel van een bepaalde beweging lijken: 1, 2, 3. Het is als een verhaal, een progressie.

In het echte leven, is er temidden van een bepaalde situatie, zoals een oorlog of een natuurramp, zoveel chaos dat je niet echt weet wat er precies aan de hand is, maar in een ‘succesvolle’ foto, is het verhaal vatbaar gemaakt. De chaotische foto’s – degene die laten zien hoe een situatie echt is wanneer je daar bent – die worden helemaal niet geplaatst. De succesvolle foto’s laten een simpel verhaal zien dat je kan volgen en zorgen dat je aandacht wordt getrokken naar één persoon, meestal het slachtoffer. Iedereen in de foto, alle handgebaren en alle lijnen, bewegen richting deze persoon waardoor je je als kijker direct met hem of haar kan identificeren.

Wat betekent het volgens jou dat al deze ‘succesvolle’ beelden zeer filmisch zijn?
Ik denk dat we geen tijd nemen, of hebben. We willen deze gebeurtenissen snel begrijpen en het zijn de meest vatbare beelden die dit bereiken. Onze breinen zijn gevuld met archetypes, die we in deze beelden zien en herkennen. We zien een beeld van een vluchteling graag als een jongen die een slachtoffer is, en bijvoorbeeld niet een beeld dat laat zien dat een vluchteling net zo is als wij. In de beelden voelt het niet alsof het sterke personen zijn – voor mij zijn het allemaal helden, maar ze worden neergezet als slachtoffer. In deze foto’s is er altijd één enkel slachtoffer, meestal een arm kind dat in de camera kijkt, iedereen omringt hem en daaromheen is een beetje chaos. Dat is altijd zeer succesvol.

Was je zelf verrast door de regels die opdoken?
Een groot deel van deze regels zijn vrij algemene kennis, dingendie we al weten of verwachten, maar het is vooral confronterend om dit bevestigd te zien. Een persoon voor een immense groep agenten? Dat werkt. Nooit twee of drie.

Je vertaalde deze succesvolle en niet succesvolle beelden in video’s met gechoreografeerde beweging. Vertel ons daar iets meer over.
Dit begon met de observatie dat de populaire foto’s een verhaal laten zien dat bijna op een dans lijkt – het is als een perfecte compositie van beweging en omlijsting. Ik wilde dit vertalen in een bewegingsstudie, dus ik werkte samen met choreograaf Marjolein Vogels en verschillende dansers die de setting van de verschillende foto’s op konden voeren. Een stilstaand beeld is enkel een moment uit de tijd, maar deze beweging helpt ons de relatie tussen deze twee beelden te begrijpen – we zien het hele verhaal erachter.

De choreografie geeft het gehele idee een abstractere interpretatie. Alle dansers hebben een achtergrond in meme (bewegingsstudie), dus ze bewegen liever dan dat ze dansen. Het grappige is dat ik bij het filmen van de niet succesvolle foto’s, de dansers de hele tijd moest corrigeren, omdat ze het telkens te mooi of te dramatisch maakten.

Wat denk jij dat de impact is van het idee dat één beeld representatief wordt voor een bepaalde scene en telkens opnieuw gekopieerd wordt, in plaats van andere beelden?
Wanneer een beeld heel vaak wordt gekopieerd, gaan we dit herkennen als een archetype, waardoor we het nog meer gaan kopiëren. Hierdoor wordt dit beeld steeds vaker gezien en dat beïnvloedt ons brein.

Ik ben gefascineerd door robots, en de manier waarop we hen leren om te zien. Om een robot aan te leren om een kat te kunnen zien, krijgt deze heel veel afbeeldingen van katten te zien. Het neurale netwerk van een robot werkt hetzelfde als ons brein, ook wij hebben de neiging om meer naar beelden te kijken, die we kunnen herkennen, doordat het iets bevat wat wij eerder hebben gezien. Beelden die veel gekopieerd en bekeken worden hebben daarom invloed op hoe wij andere, toekomstige beelden zien.

Denk jij dat deze regels, die we zien door het verwerken van bestaande data, gebruikt kunnen worden om te voorspellen wat het meest succesvolle beeld wordt?
Ja, ik ben ook op zoek naar een bepaald algoritme dat dit kan doen. Denk bijvoorbeeld aan de nieuwe Canon camera’s met ingebouwde smile-detection, waardoor de foto automatisch wordt gemaakt, wanneer iedereen van de groep lacht. In de toekomst kunnen deze voorspellende algoritmes misschien wel gebruikt worden in de camera: wanneer deze een hele ‘goede’ foto detecteert, eentje die aan alle criteria of regels voldoet, maakt het een foto. Ik wil niet zeggen dat ik dit algoritme ga vinden, maar de zoektocht ernaar is op zichzelf al zeer interessant.

Toch is het idee ook een beetje eng, omdat ik op dit moment ook nog steeds de niet succesvolle beelden kan zien wanneer ik inlog op de pers database. Misschien is dat in de toekomst helemaal niet meer mogelijk. Ofwel omdat de camera geen ‘goede’ foto heeft gedetecteerd en daardoor het beeld niet heeft geschoten, ofwel doordat de foto wel bestaat, maar de database deze er automatisch uit heeft gefilterd. Dit gebeurt tegenwoordig op een bepaald niveau, ook al wanneer je iets zoekt in de database: de foto’s die het populairst zijn komen bovenaan te staan, de minder populaire beelden eindigen altijd onderaan de lijst. Misschien krijgen we in de toekomst deze niet succesvolle beelden helemaal niet meer te zien.

Recognized / Not Recognized wordt geëxposeerd in Museum of The Image (MOTI) in Breda, als onderdeel van het BredaPhoto festival, van Sept 15 - Dec 31, 2016.

coralievogelaar.com


Ibasho Gallery presenteert: Tea Ceremony And Flower Arrangement - Max Pinckers in dialoog met Werner Bischof event — 1 mei

Het beeld van Japan, verzadigd door clichés van een ondoordringbare en technologisch geavanceerde eilandnatie met zeer gedefinieerde culturele onderwerpen - zoals...

↠ read more

Kahmann Gallery presenteert: Marvin Newman in 5&33 Gallery event — 1 mei

In de jaren vijftig, een tijd waarin bijna alle kunstfotografen in zwart en wit werkten, durfden maar een paar pioniers met kleur te experimenteren. Een van hen was Marvin Newman...

↠ read more

OPEN CALL: NEW DUTCH TALENT event — 1 mei

GUP Magazine presenteert vol trots de achtste editie van New Dutch Photography Talent: New 2019. Deze toonaangevende publicatie introduceert ieder jaar de 100 beste nieuwe...

↠ read more

Melkweg Expo presenteert: metamorphosis - Lois Cohen & Indiana Roma Voss event — 26 april

Fotograaf Lois Cohen en stylist Indiana Roma Voss exposeren van 19 mei tot 10 juni ‘Metamorphosis’ in Melkweg Expo. Twaalf vrouwelijke iconen uit religie tot...

↠ read more

Adrien Lacheré - Memento Bangkok portfolio — 26 april

Adrien Lacheré (b.1988, FR) ontwikkelde zijn passie voor de fotografie tijdens zijn studies economie, hij maakte zijn eerste fotoreeksen in het dagelijkse...

↠ read more

Ronin - Tales of Solitude portfolio — 24 april

De werken van Ronin (b. 1978, based in NL) variëren van geënsceneerde scènes in nachtlandschappen tot intieme ontmoetingen in barre omstandigheden. We...

↠ read more

Stadsarchief Amsterdam presenteert: Dolf Toussaint event — 24 april

De Amsterdamse fotograaf Dolf Toussaint (1924-2017) zwierf vanaf de jaren zestig met zijn camera door de straten van Amsterdam en bracht de inwoners op sprekende wijze in beeld....

↠ read more

Viktor Van Hoof - Som Wansodany, movie super star was killed portfolio — 24 april

In de jaren ‘60 werd de eerste Cambodjaanse film geproduceerd, groeide het aantal studio’s fenomenaal en kenden de Khmer films een groot succes. Mensen gingen...

↠ read more

Instagram Takeover - Sam Gregg portfolio — 23 april

"Napels zien en sterven," vertelde Johann Wolfgang Von Goethe van Faus Italian Journey in 1786. Tegenwoordig is de uitdrukking een ironische verwijzing geworden naar de...

↠ read more

Kiekie - Olympisch Young Talent event — 18 april

Ook in 2018 gaat KIEKIE voor Olympus Nederland op zoek naar nieuw, jong talent! Met als doel om je uiteindelijk door te ontwikkelen als Olympus Visionary. Als Olympus Visionary...

↠ read more