Mads Nissen over homofobie in Rusland 19 juli, 15 — interview

Mads Nissen heeft de foto gemaakt die op dit moment misschien wel een van de bekendste beelden ter wereld is; van Jon en Alex in hun slaapkamer, het beeld dat de World Press Photo Award won. Op 20 juli zal hij in Zutphen een lezing geven over zijn werk. New Dawn sprak voor de lezing kort met hem over de homofobie in Rusland en zijn poging om dit te veranderen.

© Mads Nissen

Wat hoop je te bereiken met je foto’s?
Ik wil bewustzijn en verandering brengen in de manier waarop LGBT’s worden behandeld in Rusland. Ik hoop dat homofobie uiteindelijk in de hele wereld aangekaart zal worden.

Het begon toen ik zag hoe een homoseksuele jongen in elkaar geslagen werd, simpelweg omdat hij op mannen valt in plaats van vrouwen. Er moest iets gebeuren. In plaats van me te mengen in het gevecht, begon ik te fotograferen. Ik begon de vele verschillende aspecten van homofobie in het hedendaagse Rusland vast te leggen.

Ik heb gewelddadige aanvallen van groepen gezien die homo’s kidnappen en ze urenlang martelen, en het allemaal filmen om het op social media te delen. Ik heb lesbische vrouwen gefotografeerd die bang zijn dat hun kinderen op een dag bij hen weggehaald worden. Ik ben naar de rechtbank geweest waar mensen aangeklaagd worden namens de anti-homo wet, en nog veel meer. Maar op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik foto’s nodig had van waar het in essentie om gaat: liefde en verlangen tussen twee mensen, ongeacht hun seksuele oriëntatie.

© Mads Nissen

Waar denk je dat de intense haat voor homoseksuelen in Rusland vandaan komt?
Het is moeilijk om precies een oorzaak te kunnen aanwijzen. Mensen die hier meer verstand van hebben dan ik pleiten dat Rusland een historische traditie heeft voor intolerantie tegenover mensen die niet binnen het plaatje van de ideale Russische maatschappij vallen. Daarnaast krijgt de Russische Orthodoxe Kerk, die anti-homo is, ook steeds meer invloed in het land. Veel LGBT activisten geloven ook dat het regime van Poetin de kwestie gebruikt met als doel om het idee op te bouwen voor het 'traditionele conservatieve Russisch gezin' als antwoord op de 'westerse verdorvenheid zonder morele normen en waarden'.

Denk je dat jouw foto’s, en het winnen van de World Press Photo Award, invloed zullen hebben op de manier waarop Rusland homoseksuelen behandeld?
Tot nu toe heeft het gezorgd voor meer internationaal bewustzijn voor hun situatie – ook voor de LGBT gemeenschap over de hele wereld. Of het de homofobie in Rusland helemaal zal beëindigen? Dit kan ik natuurlijk niet alleen. Maar als het al een klein beetje beter wordt, dan ben ik al trots.

Ben je bang dat de mensen op jouw foto’s negatieve consequenties kunnen ondervinden, ondanks dat je bedoeling goed is?
Ja, daar ben ik wel bang voor. Maar tot nu toe gaat het gelukkig met iedereen die ik gefotografeerd heb goed. Ik speel altijd open kaart als ik met een activist afspreek, zodat ze precies weten wat ik doe en waarom ik dit doe. En zij weten ook veel beter dan ik welke consequenties er misschien zullen volgen als je openlijk toegeeft homoseksueel te zijn in Rusland.

Hoe ga je nu verder? Blijf je de LGBT gemeenschap in Rusland volgen of zijn er andere verhalen die volgens jou extra aandacht verdienen?
Ik blijf dit onderwerp volgen en verder uitdiepen. Maar op dit moment ben ik nog aan het zoeken naar financiering zodat ik het werk kan voortzetten.

Tekst door Isabeau van Halm

madsnissen.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more