Marie-Stella-Maris Foundation X Natascha Libbert 12 december — interview

In samenwerking met GUP Magazine stuurt de Marie-Stella-Maris Foundation autonome fotografen naar haar schoon drinkwater projecten. Jongstleden september bezocht Natascha Libbert het project Water for Mweteni in Tanzania. We interviewden Natascha onder andere over wat haar inspireert en wat de reis voor indruk op haar gemaakt heeft.

Over Natascha
Als kind woonde Natascha onder meer in Spanje, de Verenigde Staten, Ghana en Saoedi Arabië. Na een baan als accountmanager bij een groot reclamebureau besloot ze naar de Kunstacademie in Den Haag te gaan, waar ze in 2009 afstudeerde. “Hoe verhoudt de mens zich tot zijn omgeving?” is een vraag die ze zichzelf vanwege haar zwervende jeugd voortdurend stelt - en ook later, wanneer ze veel reist voor haar werk. Haar foto’s kunnen abstracte landschappen laten zien of inzoomen op details, maar staan altijd in relatie tot de mens en diens werkelijkheid. Binnen een opdracht of vrij werk vormt het idee zich al fotograferend, schrijvend en onderzoekend. Inmiddels heeft Natascha Libbert diverse tentoonstellingen, nominaties en awards op haar naam staan.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Wat deed jou besluiten op de uitnodiging van de Marie-Stella-Maris Foundation in te gaan?
Ik ben momenteel bezig met een project over zeevaart, sluizen en het Noordzeekanaal in Nederland, waardoor ik voortdurend in contact kom met water, de invloed en het karakter ervan. Ook in verhouding tot land en aarde. Toen ik door jullie werd benaderd om mee te gaan naar Tanzania leek het mij interessant om te kijken hoe ik daar het thema water zou kunnen benaderen. Bovendien houd ik ervan om in landen als Tanzania wakker te worden en ’s ochtends op de grond te zitten met een kop filterkoffie om na te denken over de omstandigheden en omgevingwaarin ik me bevind. Dat laatste is, behalve nieuwsgierigheid, misschien wel mijn grootste drijfveer. Plekken die geen vragen bij me oproepen zou ikniet zo snel fotograferen.

Kun je ons meer vertellen over je fotoserie?
Het water was vrij onzichtbaar in het gebied waar we verbleven, maar manifesteerde zich des te meer in de leefwijze van de mensen. Het kwam erop neer dat het land juist door water en het gebruik ervan, veel waarde had. Dus keek ik naar de grond. Daarnaast vond ik de diepe rode kleur visueel heel rijk en verleidelijk - het deed me denken aan de keer dat ik 15 jaar geleden naar Australië vertrok op basis van één foto van rode aarde.

Het gebied waar we verbleven bevond zich in de bergen, en de mensen die er woonden waren vrij geïsoleerd- zelfvoorzienend, maar goed georganiseerd. Vanuit de geofilosofie zou je, om de mens en diens cultuur te begrijpen, moeten kijken naar het land. Er waren op deze plek minder invloeden van buitenaf, zoals je die bijvoorbeeld in een stad zou aantreffen, zoals elektra, vervoer, kranten, winkels. Daarom was wellicht de driehoeksverhouding tussen mens, water en land wat directer. Ik vond het een mooi uitgangspunt om te kijken naar de textuur van het land: ik keek naar het land om de mensen te begrijpen.

© Natascha Libbert

Heb je binnen deze serie een favoriete foto?
De foto met de ‘strik' van cactus is voor mij het meest tekenend. Het is voor mij verwant aan de structuur van water: ik had dit ook the red river kunnen noemen. Daarnaast heeft het beeld in mijn ogen iets liefelijks. My Dear – zo heb ik de foto genoemd - is daarom een koosnaam voor het land en een gebaar naar iemand met wie ik sprak over het Swahili en op welke wijze de taal een rol speelt in de relatie tussen mens en land.


"Het water was vrij onzichtbaar in het gebied waar we verbleven, maar manifesteerde zich des te meer in de leefwijze van de mensen."


Wat betekent water voor jou?
Ik drink belachelijk veel water! Afgezien daarvan heb ik vaak in landen gewoond of gereisd waar een tekort aan water of schoon drinkwater heerste, en daarom ben ik me eigenlijk iedere dag onder de douche bewust van het feit dat wij het in die zin erg goed hebben. Daarnaast heb ik het afgelopen jaar veel gekeken naar water voor een ander project. Ik ben mee geweest met diepzeeduikers en vrachtschepen, heb gesproken met mensen die voortdurend met de zee leven en werken, en vind het een ongelofelijk bijzonder verschijnsel. Water is het hoogste goed; wanneer we het goed gebruiken is het een soort drager van welvaart. Maar er zit ook een destructieve neiging in. Stromingen en patronen ontstaan en breken af. Ik heb op zee urenlang over de reling gehangen en waterpatronen gefotografeerd.

© Natascha Libbert

Wat heeft jou het meest geïnspireerd tijdens het bezoek aan het project in Tanzania?
Wat ik het meest plezierig vond om te merken was dat er een groep goed georganiseerde vrouwen was die deze projecten hebben geïnitieerd. Ze hanteren een eigen banksysteem waarmee ze sparen en bedachtzaam omgaan met de omgeving. Daardoor hebben ze in zekere zin een sterkere positie dan de mannen.

© Natascha Libbert

"Ik ben mee geweest met diepzeeduikers en vrachtschepen, heb gesproken met mensen die voortdurend met de zee leven en werken, en vind het een ongelofelijk bijzonder verschijnsel. Water is het hoogste goed; wanneer we het goed gebruiken is het een soort drager van welvaart."


Hoe vond je het om het schoon drinkwater project van dichtbij te zien?
Verrassend, ik had namelijk niet veel positieve ervaringen met 'goede doel’ projecten. Ik ken plekken waar de kraan van een waterput bijvoorbeeld al binnen een week gestolen zou zijn. Ik vind het ook een lastige discussie wanneer je als westerling projecten introduceert met westerse drijfveren en waardes. Desalniettemin werd ik door jullie aangemoedigd om vooral kritisch mee te kijken en we hebben daar ook discussies over gevoerd. Dat was zeker interessant. Dat deze projecten op lokaal niveau geïnitieerd worden, is denk ik een belangrijk succesfactor. En dat er als gevolg van de nieuwe watervoorzieningen vrij directe gevolgen zichtbaar waren. Toen ik zelf op de motor het gebied in ging zag ik overal mensen die gezonde groenten en fruit teelden, en gecontroleerd het land bewerkten.


"Toen ik zelf op de motor het gebied in ging zag ik overal mensen die verse groenten en fruit teelden, en gecontroleerd het land bewerkten."

© Natascha Libbert

Ging je met bepaalde verwachtingen richting Mweteni? Kwamen die overeen met wat je aantrof?
Ik had geen enkele verwachtingen, behalve het idee dat ik ergens in de hoek van een onafgemaakt huis op de grond zou slapen en dat er geen water zou zijn, en blijkbaar was ik niet de enige. We waren dus positief verrast toen dit niet het geval was. Verder heb ik geleerd dat het niet zoveel nut heeft om verwachtingen te hebben; het is veel plezieriger om alles hobbelend in de auto te ondergaan totdat je er bent.

Wil je verder nog iets kwijt?
Mijn landschapsbeelden hebben allemaal iets te maken met de huizen, die ontstaan vanuit de grondstoffen aarde en steen, bij de gratie van het water. Het is een mooie gedachte dat dat wat ontstaat, ook weer tot de aarde kan vervallen.


Ook documentaire-duo Strictua reisde mee, bekijk de video hier.

En bekijk ook de andere projecten van de Marie-Stella-Maris Foundation, in beeld gebracht door Linelle Deunk, Ernst Coppejans en Robin de Puy.


Marie-Stella-Maris Foundation X Natascha Libbert interview — 12 december

In samenwerking met GUP Magazine stuurt de Marie-Stella-Maris Foundation autonome fotografen naar haar schoon drinkwater projecten. Jongstleden september bezocht...

↠ read more

Anonymous Contacts : Een solo expositie van Maarten van Schaik event — 12 december

Voor zijn nieuwe serie Anonymous Contacts dook Nederlands fotograaf Maarten van Schaik (b.1973) in zijn fotografische archieven en maakte hij een combinatie van oudere...

↠ read more

Sjoerd Houben - You Can Get There From Here portfolio — 11 december

In een wereld waarin de maatschappij verteerd wordt door massaconsumptie, gaan financiële structuren alsmaar meer domineren en beïnvloeden op een grotere schaal....

↠ read more

Henk Schiffmacher - Photographer: een intense kijk in Schiffmacher's wilde jonge jaren book — 6 december

Henk Schiffmacher (b. 1952), we kennen hem als een cultureel icoon en levende legende binnen de tattoo-wereld, maar zouden zijn naam niet gelijk associëren met...

↠ read more

Zaza Bertrand - Japanese Whispers portfolio — 6 december

Een fascinatie voor intermenselijke relaties in verschillende culturen dreef Zaza Bertrand naar rabuho’s, love hotels waar je een kamer voor een paar uur kan huren. In...

↠ read more

De Amsterdammers van Maarten van der Kamp book — 1 december

Drie jaar lang struint Amsterdams fotograaf Maarten van der Kamp (b.1981) dagelijks acht uur door de straten van zijn stad en legt hij alles vast wat zijn pad toevallig kruist. Met...

↠ read more

Jef Claes - Urlaub editorial — 24 november

Zomers in Zeeland zijn een mooie jeugdherinnering voor Jef Claes (b.1989). Het hele jaar door zijn de stranden er verlaten, maar in de zomer zwermen de toeristen samen om een plek...

↠ read more

New Dutch Photography Talent boek 2017: 100 frisse fototalenten van Nederlandse bodem 9 november

Daar is hij weer, de gloednieuwe editie van de New Dutch Photo Talent (beter bekend als New), met een frisse verzameling aan nieuwe, inspirerende fotografie van Nederlandse...

↠ read more

Dagboek uit Xiamen Deel III - Emilie Hudig editorial — 8 november

Typhoon MerantiDe nacht van woensdag 14 september 02.00. Tyfoon Meranti komt aan land in Xiamen. Ons huis siddert en beeft. De ramen staan bol in de sponningen. Elektriciteit...

↠ read more

Jelle Rietveld - SEVEN interview — 7 november

Er gebeurt veel in een mensen leven, zo ook in het leven en in het hoofd van Jelle. Een telefoongesprek met Jelle is al genoeg om te weten dat zijn hoofd overloopt van ideeën en...

↠ read more