Natascha Libbert fotografeert plekken in Afrika waar ze als kind al rondliep 8 mei, 15 — interview

VICE x New Dawn gaan in deze rubriek in gesprek met een toffe fotograaf. Deze week: Natascha Libbert.

Al sinds jongs af aan reist Natascha Libbert (1973) de hele wereld over. Ze heeft heel veel landen bezocht en daar heel veel foto's gemaakt. Vooral landen in Afrika trekken haar enorm. We spraken haar over haar werk, over reizen, en over hoe een bepaalde plek op aarde voor de één een totaal andere plek is dan voor de ander.

VICE x New Dawn: Is reizen belangrijk voor je?
Natascha Libbert: Ja, zeker. Als sinds ik kind ben reis ik veel: tijdens mijn jeugd woonde ik in het buitenland en ik heb tien jaar als stewardess gewerkt om mijn studie en werk te faciliteren. Ik reis nu wel iets minder, maar ik vind het nog steeds belangrijk om op nieuwe, andere plekken te komen. Vaak moet je iets overwinnen, als je ergens voor het eerst bent. Fotograferen helpt daarbij. Je bent continu bezig met het verwerken van nieuwe indrukken, terwijl je thuis op een gegeven moment toch gewoon overgaat op de orde van de dag.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Wat trekt je zo erg aan landen als Ghana en Suriname?
Als kind heb ik in Ghana gewoond en sindsdien ben ik regelmatig teruggekeerd om er te fotograferen. Iedere keer dat ik terugkwam waren er dingen die ik herkende, maar ook heel veel dingen die ik totaal niet herkende. Daardoor ben ik de hele tijd bezig met het definiëren van wat ik zie en ervaar.

Vorig jaar ben ik naar Suriname gegaan omdat dat land al heel lang op mijn verlanglijst stond. Ik was benieuwd hoeveel het land op West-Afrika zou lijken, vanwege de geschiedenis. In mijn ervaring viel dat nogal tegen. Het klikte minder goed met de mensen die ik ontmoette en ik was er eerlijk gezegd best een beetje teleurgesteld over dat ik mijn draai niet kon vinden.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Wat wil je vertellen met jouw foto's?
Ik wil vooral de vraag stellen in hoeverre mijn werkelijkheid anders is dan de werkelijkheid voor iemand anders. Als ik ergens naartoe ga, ervaar ik dat heel anders dan jij zou doen, want ieder mens beleeft de dingen anders. Ik probeer mijn werkelijkheid te visualiseren met mijn foto's, maar tegelijkertijd ben ik ook erg bezig met hoe andere mensen de wereld ervaren.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Hoe komt het dan precies dat de werkelijkheid voor de één anders is dan voor de ander?
Ik ben altijd bezig met hoe ik me tot die plek verhoud – in hoeverre die werkelijkheid wordt beïnvloed door mijn eigen beleving, bijvoorbeeld omdat ik er als kind heb gewoond. Naar mijn idee ligt er een soort alternatieve laag bovenop de fysieke wereld. In die laag ligt alles besloten wat emoties, verlangens en bewegingen aangaat. Ik streef ernaar die laag te visualiseren, in ieder geval voor mezelf.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Hoe denk je over schoonheid en esthetiek?
Ik denk dat iedereen denk dat een mooie wereld ook gelijk een veilige wereld is. Of een betere. Esthetiek schept in zekere zin orde, binnen de chaos van het dagelijks bestaan, zo lijkt het. Ik denk zelf dat het niet helemaal zo werkt, maar ik streef wel ook naar een soort orde. Dat is wel terug te zien in de stijl van mijn werk. Door iets te fotograferen, orden ik.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Wat maakt voor jou een goede foto?
Dat is een lastige. Soms heb je van tevoren een concept of idee, waarbij je afweegt wat je allemaal wil zien op de foto. Als je foto daar dan aan voldoet en het klopt op alle punten die je van tevoren had bedacht dan is dat geweldig. In mijn vrije werk is zo'n idee vaak veel minder aanwezig. Uiteindelijk komt het vaak neer op intuïtie.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Wat doet hetmet je om plekken uit het verleden weer op te zoeken?
Soms loop ik door een straat en dan weet ik zeker dat ik er eerder geweest ben. Maar na een tijdje stopt dat gevoel en ben ik in een totaal nieuwe wereld. Dat vind ik interessant, als ik het verleden niet meer kan rijmen met het heden en daardoor een soort van in de war raak.

© Natascha Libbert

© Natascha Libbert

Tekst doorIsabeau van Halm

nataschalibbert.nl


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more