Nieuwe identiteit voor de ruige leegte van de flyover states: een interview met Andrew Moore 3 december, 15 — interview

Andrew Moore had geen idee dat hij zo lang met zijn nieuwste project ‘Dirt Meridian’ bezig zou zijn. Normaalgesproken neemt hij drie tot vier jaar om een onderwerp vast te leggen. Maar de strook van staten die ook wel de Fly Over States van Amerika worden genoemd, namen hem een stuk langer in beslag. Bijna tien jaar heeft hijzich in en boven North Dakota, South Dakota, Nebraska, Kansas, Oklahoma en Texas begeven.

Andrew: "Ik was geïnteresseerd in deze staten vanwege de enorme leegte en de manier waarop dat verbeeld kon worden. De grenzeloze ruimte kan ervaren worden door uit de auto te stappen en zo ver als je ogen het toelaten te kijken."Hij koos voor een ander gezichtspunt; vanuit een klein vliegtuigje legde hij dit ruige gebied vast. Een enorme uitdaging om zo’n uitgestrekt landschap te vertalen naar een tweedimensionaal beeld. In tegenstelling tot zijn andere fotoseries, zoals zijn foto’s uit Cuba, waarbij de kleuren zo’n beetje van de foto’s afdruipen, was het hier de kleur bruin die de boventoon in kleurenpallet voerde. Daar had Andrew aanvankelijk helemaal niets mee. Nu houdt hij ervan.

© Andrew Moore, "Cuba", 2015 Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam & Andrew Moore

Andrew Moore © Peggy Kuiper

© Andrew Moore, "Cuba", 2015 Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam & Andrew Moore

=

Luchtfoto’s worden meestal vanuit een deur of raam van het vliegtuig geschoten en de lens wordt dan recht naar beneden gericht. Andrew heeft het anders aangepakt. Een hoge resolutie digitale camera werd vastgebonden onder de vleugel, waardoor de fotograaf een voorwaartse blik had. De piloot scheerde op tien meter hoogte over de uitgestrekte vlaktes met de opdracht om zo langzaam mogelijk te vliegen. Met een snelheid van 120 kilometer per uur, viel het vliegtuigje net niet naar beneden. Wind tegen hielp ook mee.

De eerste foto’s maakte Andrew door regelmatig af te drukken, omdat hij nog precies wist wat hij vast legde. Gaandeweg veranderde zijn tactiek en voelde hij zich, zoals hij zelf zegt, een soort bommenwerper uit de Tweede Wereld oorlog, die zeer doelgericht te werk gaat en net voor het perfecte moment afdrukt.

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

Andrew Moore verwondert zich over de kennis die de inwoners hebben van het onherbergzame gebied. Het is daar een totaal andere manier van leven. De mensen die nu in dat gebied wonen zijn vrijwel allemaal afstammelingen van de eerste bewoners, die er na de burgeroorlog, rond 1880, kwamen wonen. Er was geen water. Er raasden vreselijke sneeuwstormen. Het was absoluut het slechtste deel van Amerika om te gaan settelen. Velen ontvluchten deze erbarmelijke omstandigheden dan ook en zo bleven er maar enkele gezinnen over die de uitdaging met de omgeving aan zijn gegaan en er met de natuur hebben leren leven. Nu, zo’n zes generaties later, is die kennis en ervaring voor een buitenstaander nauwelijks in te halen.

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

Andrew: “Ik zou mijn kinderen graag meer in de natuur op zien groeien.” De fotograaf woont met zijn gezin in New York. “Koeien melken, eieren rapen. Weinig mensen leven op die manier.” En hoe afgelegen ook, het internet brengt de hedendaagse wereld naar ze toe, dus ze zijn niet totaal afgesloten van de wereld.

De mensen die dit gebied bevolken omschrijft Andrew als ‘authentiek’. Het is geen gemakkelijk leven. Het is ruw en eenzaamheid ligt op de loer. De gezinnen hebben vaak veel kinderen en ze leven samen in kleine gemeenschappen. Andrew: “Je moet een sterke ziel hebben om daar te kunnen leven, dat zie je aan de mensen. Het is een spirituele omgeving.” En hij gaat nog een stap verder door te zeggen dat het een verruimende werking op de ziel heeft. Hij is ervan overtuigd dat een ieder die dit gebied zal bezoeken het zo zal ervaren.

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

© Andrew Moore, Dirt Meridian, 2015, Courtesy of Alex Daniëls Reflex Amsterdam and Andrew Moore

Zijn missie (dat is te sterk uitgedrukt), maar hij noemt het woord toch even, is om een nieuwe identiteit te creëren voor dit ruige middendeel van Amerika, dat ernstig over het hoofd wordt gezien. Hij heeft er in de tien jaar dat hij er bezig is geweest goeie vrienden gemaakt en dat zullen ook altijd goeie vrienden blijven. Hij gaat zeker terug om ze op te zoeken, maar voor nu is het wel even gedaan. Het volgende project is namelijk ook al weer van start. Andrewgaat nu zijn lens richten op Alabama om de nostalgie van het zuiden vast te leggen. Zijn moeder komt uit Tennessee en hij wil er persoonlijke routes afleggen. Amerika is echt zijn land. Hier moet hij fotograferen. Hij begrijpt dit land en kan zo tot diepere inzichten komen.

Andrew Moore - New Works From Dirt Meridian and Cuba wordt tot 6 februari tentoongesteld bij Reflex Gallery Amsterdam.

Tekst door Jildau de Boer


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more