The social side: Julian Germain 4 maart, 15 — interview

Julian Germain (London, 1962) raakte op school geïnteresseerd in fotografie. Ondertussen heeft hij vele projecten gemaakt en boeken gepubliceerd. Zijn werk vindt vaak plaats over een langere periode, zoals de serie “No Olho da Rua”, waar hij al sinds 1995 mee bezig is. FOTODOK vroeg Germain een lezing te geven op de opening van de tentoonstelling “Do You Hear Me?”. Wij spraken hem over vroeger en hoe hij omgaat met zijn onderwerpen.

© Julian Germain. Untitled, from the series 'Steel Works', 1985-90.

© Julian Germain. Untitled, from the series 'For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness', 1992-2005

Wat betekent de expositie “Do You Hear Me?” voor jou?
Het is interessant dat er weer discussie ontstaat rond de kwestie van het samenwerken met een onderwerp. Wendy Ewald heeft in de jaren zeventig het project “Portraits and Dreams” gemaakt. Dit was toen het enige werk dat ik kende waar de fotograaf camera’s gaf aan andere mensen, voordat ik hetzelfde deed. In Brazilië ben ik op dezelfde manier gaan werken, om praktische redenen. Ik ging erheen met een concept, maar het was te gevaarlijk voor mij om te fotograferen en ook voor de mensen om met mij gezien te worden. De oplossing was om ze eigen camera’s te geven. Tegenwoordig is het iets wat vaak voorkomt. Bij alle fotografen die meedoen aan de tentoonstelling is er een manier waarop het onderwerp invloed uitoefent. Deze invloed is de ultieme macht, je hebt hierdoor controle over het eindresultaat.

© Julian Germain. Untitled, from the series 'Roads to Wigan Pier', 1984

© Julian Germain. Vera Hutchinson, football widow, from the series 'In Soccer Wonderland', 1991 - 93

Wanneer ben je begonnen met het maken van foto’s?
Eigenlijk ben ik er een soort van ingerold. Maar als je het officieel bekijkt ben ik op school begonnen met fotograferen. Maar ik realiseerde me toen niet dat ik fotograaf zou kunnen worden tot ik studeerde. Ik ontdekte toen ook de sociale kant van fotografie, dat je uitgenodigd wordt bij mensen thuis en er deuren voor je open gaan. Het geeft een enorme voldoening, ik maakte mooie beelden en het was leuk om te doen. Het enige probleem was genoeg geld verdienen om er van te kunnen leven. Uiteindelijk heeft het ene project steeds geleid tot het andere.

© Julian Germain. Deneside Infants School, Seaham, Co Durham, UK. Reception and Year 1 Class, Structured Play, October 12th, 2004. From the series, Classroom Portraits 2004-2012.

© Julian Germain. Advira Smith (69), Bransford Smith (51), Michael Collins (28), Joshua Flude (10), 2006. From the ongoing series, Generations.

Wie zien we in jouw werk; jou of je onderwerp?
Waarschijnlijk veel van mij en veel van hen. Mijn portret van Charlie was een openbaring voor zijn kinderen. Ik zette hem op een voetstuk, hij vertegenwoordigde iets voor mij en vertelde me ook dingen in vertrouwen, die hij niet eens met zijn familie deelde.

Het was heel mooi toen hij mij aan zijn dochter voorstelde als “zijn vriend, Julian”. Dat raakte me. Hij wist dat ik fotograaf ben en dat ik daar mijn geld mee verdien, maar hij heeft zichzelf nooit als onderwerp gezien van een fotoreeks, en kon zich niet voorstellen dat hij onderdeel van een tentoonstelling zou zijn. Daarom was het voor hem heel logisch dat ik een vriend was. We deden ook de dingen die vrienden doen; we praatten met elkaar, dronken thee, deden kruispuzzels, gingen samen naar het strand om te wandelen.

© Julian Germain. Mildred Harrison, aged 99, from the series 'Face of the Century', 1999.

Op welke manieren hebben jouw onderwerpen een rol in het werk?
Dat hangt af van het project. Bij ‘No Olho da Rua’ maakten de straatkinderen zelf foto’s. Bij Charlie hingen de foto’s af van wat ik wel en niet mocht doen. Op dit moment ben ik bezig met een project waar ik een lokale krant maak over de plaats Ashington. De lokale bevolking maakt deel uit van de redactie, ze bepalen mee wat er in de krant komt en doen suggesties. Dit is heel anders dan bij mijn andere projecten.

© No Olho da Rua Collective. Patricia Film, image of Haidé, 2005, damaged print. From the ongoing project No Olho da Rua.

© No Olho da Rua Collective. Newspaper distribution, 2007. From the ongoing project No Olho da Rua.

Wat voor soort band heb je met je onderwerpen?
Ik heb nog nooit zo’n verbintenis gehad met een groep mensen zoals die met de redactie van de lokale krant. We hebben bijna dagelijks contact. Ze zijn collega’s en geen onderwerpen meer. Ze zijn dan ook niet te zien in de foto’s, maar maken deel uit van het proces. Een van de leukste dingen aan fotografie vindt ik het ontmoeten van mensen. Ik heb vrienden gemaakt die veel voor mij betekenen via fotografie, zoals Patricia Azevedo en Murilo Godoy door het project in Brazilië.’

© Julian Germain. Race Course Model Primary School, Kano, Nigeria. Basic 5, Health Education (Poisons and Poisoning). June 25th, 2009. From the series, Classroom Portraits 2004-2012.

© Julian Germain. Untitled, from the series 'For every minute you are angry you lose sixty seconds of happiness', 1992-2005

Heb je nog tips voor jonge documentairefotografen?
Hou je vingers niet voor de lens. Dit zeg ik altijd tegen de kinderen in Brazilië. Het grootste probleem is als fotograaf geld verdienen. Maar als je jong bent, heb je alleen jezelf om zorgen over te maken. Je hebt geen gezin dus je hebt niet heel veel geld nodig. Je kan alles met een enorme intensiteit doen. Voor mij is het nu een grote uitdaging om tijd te vinden en een goede balans te houden tussen mijn gezin en werk. Ik wil niet langer dan twee weken van huis zijn. Als je dit allemaal niet hebt kan je geweldige dingen doen. Dus gebruik dit moment, voor je het weet is het over. Het is een moment van grote mogelijkheden.

Tekst doorIsabeau van Halm

juliangermain.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more