We want more - een interview met Daniël Cohen 12 juli, 15 — interview

Van het idee kon hij niet slapen; muzikanten backstage fotograferen precies op het moment tussen het laatste nummer en de toegift. “We want more”, roepen de mensen in het publiek, We want more, is de titel van het boek over deze serie. En We want more, is ook de titel van de tentoonstelling in de gerenommeerde Photographers Gallery in Londen, waar de expositie met onder andere het werk van Daniël Cohen van 17 juli tot en met 20 september te zien is.

Erykah Badu © Daniël Cohen

Dir En Grey © Daniël Cohen

En ook al wordt hij verlegen van het feit dat hij tussen grote namen hangt. (hij hangt er zelf dus net zo goed). Zijn foto van Erykah Badu is het hoofdbeeld op de poster van de tentoonstelling. Daniël: “Ja wel echt heel tof.” Laat het toch even vermeldt zijn: Tegenover hem hangt het werk van Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin en naast zijn foto’s, hangen die van Roger Ballen. Eerder kijkt hij naar de naam van het instituut. The Photographers Gallery.

WCO © Daniël Cohen

Tussen 2007 en 2009 fotografeerde hij zo’n vijftig artiesten in de gangen en kleedkamers achter de concertzalen van Melkweg en Paradiso.Fotografisch gezien was het een interessant project. Dertig seconden hooguit, had hij om de artiest vast te leggen. Soms kon hij voor het optreden kennis maken met de muzikant, soms zag hij hen pas op het moment dat hij de foto ook al moest schieten. Soms ontmoette hij de persoon die hij even daarvoor tijdens een intiem moment had vastgelegd, na het optreden. Zoals Erykah Badu, waar hij een kwartier mee ging theedrinken na haar optreden, omdat zij dat altijd doet. “Dat zijn bijzondere momenten.”

Nick Lowe © Daniël Cohen

Methodman © Daniël Cohen

Het is het enige moment tussen het begin en het einde van het concert waarop de artiest niet zichtbaar is voor het publiek. Op het podium neemt zo’n zanger toch een hele andere rol aan. Backstage kan iemand helemaal zichzelf zijn. En precies dat moment vindt Daniël interessant.

De mensen die bij Paradiso en Melkweg werken noemt Daniël ‘knaltof’, “zij dachten met me mee. Ze belden me als er die avond een artiest was die relaxt was, maar ook als het niet ging lukken die avond, omdat het die dag stroef verliep.”

Raul Midon © Daniël Cohen

Toen hij nog studeerde heeft hij wel eens geprobeerd om vooraan bij het podium te fotograferen. Maar al gauw dacht hij dan, wat ben ik nou aan het doen? Daniël: “Ik wil dichterbij die persoon komen. Niet bij de artiest, maar bij de persoon achter de artiest. Het feit alleen al dat ik een lange lens moet gebruiken vind ik verschrikkelijk. Dat betekent dat mijn onderwerp en ik afstand hebben, dat wil ik niet. Het komt niet in de buurt van wat ik wil vertellen.” Dit en hij wil toch ook wel iets meer de regie hebben in wat hij maakt. Niet alleen wil hij de persoon die hij voor zijn lens heeft iets meer regisseren, hij wil meer invloed op zijn standpunt, de achtergrond en de belichting.

The Kooks © Daniël Cohen

Dat dichtbij komen in letterlijke zin kan moeiteloos doorgetrokken worden naar een iets diepere laag. En dan gaat het er vooral om dat hij mensen wil ontmoeten. Cohen: “ Ik fotografeer echt met die reden.” Daar is hij na ruim tien jaar fotograferen nu wel echt achter gekomen.“Al die korte ontmoetingen (en vat dit vooral niet te groots op) dragen bij aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Het is een mooie manier om mensen te ontmoeten. Uiteindelijk hoop ik een mooi portret van iemand te maken en er persoonlijk ook iets aan over te houden.”

Jill Scott © Daniël Cohen

Cohen is niet het soort fotograaf die zijn ding wil doen. Hij zoekt altijd naar een manier waarbij zowel de gefotografeerde, hijzelf, en de opdrachtgever blij is met het resultaat.

Het volgende stuk is met potlood geschreven, want het is nog niet helemaal zeker of zijn nieuwe project door gaat.
Het project, met de werktitel ‘Slowtime’ gaat over tijd, en vooral het tekort aan tijd, wat steeds meer mensen ervaren. En dat geldt niet alleen voor de artiestenwereld. Iedereen is druk. Alles gaat snel, sneller, snelst. En op een goed moment plopt het volgende idee dan in het hoofd van de fotograaf op: een pin hole camera maken. Dat wil zeggen. Een polaroid camera helemaal uit elkaar halen, alle overbodige technische elementen verwijderen. Een gaatje maken wat hij open en dicht kan doen en hup, Slowtime is geboren. Een idee dat dwars tegen de hedendaagse hectiek indruist. Een moment van rust en het besef van tijd creëren, dat is de richting die Cohen met dit project op wil.

Tekst door Jildau de Boer

danielcohen.nl


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more